माणसाने समुद्र होण्यापेक्शा व्हावे किनारा..
लाटेसार्खे येणारे प्रत्येक दुखः घट्ट पाय रोऊन झेलणारा..
किनारयाला नसतातच कुणी मित्र वा वैरीही
त्याच्या नशीबात असतात फ़क्त लाटा अन
दर लाटेसोबत मिळणारा नविन आघात ऊघडतो अनुभवाच्या नविन वाटा...
त्यातली एखादी लाट असते हळुवारपणे येणारी
अलगद्पणे किनरयाला त्याची व्यथा विचारणारी..
पण त्या लाटेत गुन्तायचे नसते किनारयाने
कारण निमिशात त्याची स्वप्ने भन्गतात एका नविन आघाताने...
म्हणुनच म्हणतो समुद्र होण्यापेक्शा व्हावे किनारा
शेवटी तोच असतो सोबती दुखः प्रत्येक लाटेचे सामाऊन घेणारा...
बुधवार, २२ जुलै, २००९
नशीबवान तर सगळेच असतात
नशीबाला बदलणारा एखादाच असतो...
हसतमुख तर सगळेच असतात
दुसर्याला हसवणारा एखादाच असतो...
मर्त्य तर सगळेच असतात
कर्तुत्ववान अमर एखादाच असतो...
चमकणारे कजवे बरेच असतात
प्रखरतेने उजळणारा एखादाच असतो...
सुखचे सोबती सर्वच असतात
दुःखचा साथीदार एखादाच असतो.....
अनुभवाने शहाणे बरेच असतात
अनुभवालाही शाहाणा करणारा एखादाच असतो...
जाळणारे बरेच असतात
मेणबत्तीप्रमाणे जळणारा एखादाच असतो....
नशीबाला बदलणारा एखादाच असतो...
हसतमुख तर सगळेच असतात
दुसर्याला हसवणारा एखादाच असतो...
मर्त्य तर सगळेच असतात
कर्तुत्ववान अमर एखादाच असतो...
चमकणारे कजवे बरेच असतात
प्रखरतेने उजळणारा एखादाच असतो...
सुखचे सोबती सर्वच असतात
दुःखचा साथीदार एखादाच असतो.....
अनुभवाने शहाणे बरेच असतात
अनुभवालाही शाहाणा करणारा एखादाच असतो...
जाळणारे बरेच असतात
मेणबत्तीप्रमाणे जळणारा एखादाच असतो....
आहेस तू !!!!!!
आहेस तू सावरायला
म्हणून पडायला ही आवडत..........................
आहेस तू मनवायला
म्हणून रुसायला ही आवडत.........................
आहेस तू रडायला
म्हणून रडायला ही आवडत.................
आहेस तू समजून घ्यायला
म्हणून चुकायलाही आवडत.........................
आहेस तू पाहायला
म्हणून सजायला ही आवडत.........................
आहेस तू ऐकायला
म्हणून बोलायलाही आवडत.....................
आहेस तू सोबतीला
म्हणून जगायलाही आवडत...................
म्हणून पडायला ही आवडत..........................
आहेस तू मनवायला
म्हणून रुसायला ही आवडत.........................
आहेस तू रडायला
म्हणून रडायला ही आवडत.................
आहेस तू समजून घ्यायला
म्हणून चुकायलाही आवडत.........................
आहेस तू पाहायला
म्हणून सजायला ही आवडत.........................
आहेस तू ऐकायला
म्हणून बोलायलाही आवडत.....................
आहेस तू सोबतीला
म्हणून जगायलाही आवडत...................
जिच्या गालाच्या खळीवर चंद्राचे चांदणे उमलेल तिला मी शोधतो आहे.
बाईकवर बिलगून बसेल, मित्रांसमोर मी मिरवेन तिला मी शोधतो आहे.
माझ्या विनोदाला हसेल, वा काय विनोद! म्हणेल तिला मी शोधतो आहे.
आज मॅच आहे म्हणताच, भेटलो नाही तरी चालेल म्हणणारीला शोधतो आहे.
सारख सारख लाडात येऊन शॉपिंगला चल म्हणणार नाही, तिला मी शोधतो आहे.
माझ्या डोळ्यातल्या स्वप्नांना, ही माझीच तर स्वप्ने म्हणेल तिला मी शोधतो आहे.
मला आवडणारी असेलच पण आईला सुध्दा आवडेल तिला मी शोधतो आहे..........
बाईकवर बिलगून बसेल, मित्रांसमोर मी मिरवेन तिला मी शोधतो आहे.
माझ्या विनोदाला हसेल, वा काय विनोद! म्हणेल तिला मी शोधतो आहे.
आज मॅच आहे म्हणताच, भेटलो नाही तरी चालेल म्हणणारीला शोधतो आहे.
सारख सारख लाडात येऊन शॉपिंगला चल म्हणणार नाही, तिला मी शोधतो आहे.
माझ्या डोळ्यातल्या स्वप्नांना, ही माझीच तर स्वप्ने म्हणेल तिला मी शोधतो आहे.
मला आवडणारी असेलच पण आईला सुध्दा आवडेल तिला मी शोधतो आहे..........
किती छान झालं असतं...
किती छान झालं असतं
जेव्हा मलाही कोणाचे (तिचे) मन वाचता आलं असतं....
समजुन ही घेतलं असतं आणि समजावलं ही असतं
किती छान झालं असतं.......
घेतली असती सगळी दु:खे, भरला असता आनंद ...
या जीवनात माझ्या, मी ही काहीतरी केलं असतं..
किती छान झालं असतं.......
सांगायच्या आधिच समजुन घेतल्या असत्या सगळ्या भावना..
माझ्याही भावनांना कधी तरी वाट मिळाली असती..
किती छान झालं असतं.......
नसते कधिही येऊ दिले डोळ्यात तिच्या अश्रु..
सतत तिच्या ओठांवर स्मित पहाता आलं असतं....
किती छान झालं असतं
जेव्हा मलाही कोणाचे (तिचे) मन वाचता आलं असतं
किती छान झालं असतं
जेव्हा मलाही कोणाचे (तिचे) मन वाचता आलं असतं....
समजुन ही घेतलं असतं आणि समजावलं ही असतं
किती छान झालं असतं.......
घेतली असती सगळी दु:खे, भरला असता आनंद ...
या जीवनात माझ्या, मी ही काहीतरी केलं असतं..
किती छान झालं असतं.......
सांगायच्या आधिच समजुन घेतल्या असत्या सगळ्या भावना..
माझ्याही भावनांना कधी तरी वाट मिळाली असती..
किती छान झालं असतं.......
नसते कधिही येऊ दिले डोळ्यात तिच्या अश्रु..
सतत तिच्या ओठांवर स्मित पहाता आलं असतं....
किती छान झालं असतं
जेव्हा मलाही कोणाचे (तिचे) मन वाचता आलं असतं
मला माहित होत हे असच होणार होत ,
दोन दिवसांसाठी आपलस करून सोडून जाणार होत ,
त्यासाठी तुला समजावल होत ,
तरीही तू माझ ऐकल नव्हत ,
तुझ्या विश्वासावर मी माझ घरट बांधल होत ,
पण ... पण ते घरटच उध्वस्त झाल होत ,
घरट उध्वस्त झाल्यामुले मन खुप रडत होत ,
तरीही डोळ्यांत पाणी तरळत नव्हत ,
तू सोडून गेला याच वाईट वाटत नव्हत ,
तुला नको म्हणताना तरीही तू माझ्या भावनांशी खेळला याच दू:ख मनात सलत होत ,
तुला याचा जाब विचारावा अस वाटत होत ,
पण जावुदे , माझच कुठेतरी चुकल होत ,
हो ती चुक म्हणजे ''तुझ्यासाठी '' उचललेल पाउल होत ,
कारन तू मला शेवटच्या श्वासपर्यंत साथ देन्याच वचन दिल होत ,
मला माहित होत हे असच होणार होत ,
खर तर ,,,
खुप रडतय ..खुप रडतय... रे माझ मन
कारण मी ही तुला मनापासून आपल मानल होत ........
दोन दिवसांसाठी आपलस करून सोडून जाणार होत ,
त्यासाठी तुला समजावल होत ,
तरीही तू माझ ऐकल नव्हत ,
तुझ्या विश्वासावर मी माझ घरट बांधल होत ,
पण ... पण ते घरटच उध्वस्त झाल होत ,
घरट उध्वस्त झाल्यामुले मन खुप रडत होत ,
तरीही डोळ्यांत पाणी तरळत नव्हत ,
तू सोडून गेला याच वाईट वाटत नव्हत ,
तुला नको म्हणताना तरीही तू माझ्या भावनांशी खेळला याच दू:ख मनात सलत होत ,
तुला याचा जाब विचारावा अस वाटत होत ,
पण जावुदे , माझच कुठेतरी चुकल होत ,
हो ती चुक म्हणजे ''तुझ्यासाठी '' उचललेल पाउल होत ,
कारन तू मला शेवटच्या श्वासपर्यंत साथ देन्याच वचन दिल होत ,
मला माहित होत हे असच होणार होत ,
खर तर ,,,
खुप रडतय ..खुप रडतय... रे माझ मन
कारण मी ही तुला मनापासून आपल मानल होत ........
हसता हसता डोळे अलगद येतीलही भरुन
बोलता बोलता शब्द ओठी जातीलही विरुन
कावरंबावरं होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
रस्त्यामध्ये दिसतातच की चेहरे येता जाता
"एका" सारखेच दिसू लागतील सहज बघता बघता
अवतीभवती सगळीकडे तेच माणूस दिसेल
सृष्टीमध्ये दोनच जीव... आणखी कुणी नसेल
भिरभिरल्यागत होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
मोबईल वाजण्याआधीच तो वाजल्यासारखा वाटेल
जुनाच काढुन एसएमएस वाचवासा वाटेल
दिवस सरता वाटत जाईल उगाचच उदास
पावलोपावली जड होत जाईल बहुधा श्वास
घाबरुन बिबरुन जाण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
जेवता जेवता जीवघेणा लागेलही ठसका
घरचे म्हणतील सारखा कसा लागतो उठता बसता
चेहरा लपवत, डोळे पुसत, पाणी प्यावे थोडे
बोलण्याआधी आवाजाला, सांभाळावे थोडे
सांगुन द्यावं काळजीसारखं बिलकुल काही नाही
कोणीतरी आठवण काढ्तोय बाकि काही नाही
बोलता बोलता शब्द ओठी जातीलही विरुन
कावरंबावरं होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
रस्त्यामध्ये दिसतातच की चेहरे येता जाता
"एका" सारखेच दिसू लागतील सहज बघता बघता
अवतीभवती सगळीकडे तेच माणूस दिसेल
सृष्टीमध्ये दोनच जीव... आणखी कुणी नसेल
भिरभिरल्यागत होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
मोबईल वाजण्याआधीच तो वाजल्यासारखा वाटेल
जुनाच काढुन एसएमएस वाचवासा वाटेल
दिवस सरता वाटत जाईल उगाचच उदास
पावलोपावली जड होत जाईल बहुधा श्वास
घाबरुन बिबरुन जाण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
जेवता जेवता जीवघेणा लागेलही ठसका
घरचे म्हणतील सारखा कसा लागतो उठता बसता
चेहरा लपवत, डोळे पुसत, पाणी प्यावे थोडे
बोलण्याआधी आवाजाला, सांभाळावे थोडे
सांगुन द्यावं काळजीसारखं बिलकुल काही नाही
कोणीतरी आठवण काढ्तोय बाकि काही नाही
पाचवी पर्यंत प्रेम म्हणजे काय असतं ते माहीतच नव्हतं...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
दहावी पर्यंत अभ्यास,अभ्यास आणि अभ्यास...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
आता थोड तरी कळायला लागलं होत की प्रेम म्हणजे काय असतं,पण बारावी म्हणजे
आयुष्याच वळण...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
शाळेत असताना मुलीशी जास्त मैत्री कधी साधलीच नाही
त्यामुळे कॉलेज मध्ये सुध्दा मैत्री जपताच आली नाही...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
आता मैत्रीनीही खुप आहेत, पण प्रपोज करायला डेअरींगच होत नाही...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
प्रत्येक वेळा समोरच्यांच्या भावनांचा विचार केला, नाही म्हणाली तर
कदाचित चांगली मैत्रींन गमवून बसेन...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
कधी वाटत ह्या मुलींच्या मनातल सगळ कळाल असत तर बरं झाल असत ना!... पण ते
कधी कळालचं नाही...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
हल्ली पवईलेकवरच्या प्रेमीयुगुलांना पहातोना.. जीव खुप जळतो रे.. शपथ...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
नंतर विचार करतो अजुन लग्नाला दोन वर्षे आहेतं खुप वेळ आहे! अजुन वेळ
गेलेली नाही मित्रा.. काही तरी कर
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
दहावी पर्यंत अभ्यास,अभ्यास आणि अभ्यास...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
आता थोड तरी कळायला लागलं होत की प्रेम म्हणजे काय असतं,पण बारावी म्हणजे
आयुष्याच वळण...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
शाळेत असताना मुलीशी जास्त मैत्री कधी साधलीच नाही
त्यामुळे कॉलेज मध्ये सुध्दा मैत्री जपताच आली नाही...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
आता मैत्रीनीही खुप आहेत, पण प्रपोज करायला डेअरींगच होत नाही...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
प्रत्येक वेळा समोरच्यांच्या भावनांचा विचार केला, नाही म्हणाली तर
कदाचित चांगली मैत्रींन गमवून बसेन...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
कधी वाटत ह्या मुलींच्या मनातल सगळ कळाल असत तर बरं झाल असत ना!... पण ते
कधी कळालचं नाही...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
हल्ली पवईलेकवरच्या प्रेमीयुगुलांना पहातोना.. जीव खुप जळतो रे.. शपथ...
म्हणुन प्रेम करायचं राहुन गेलं.
नंतर विचार करतो अजुन लग्नाला दोन वर्षे आहेतं खुप वेळ आहे! अजुन वेळ
गेलेली नाही मित्रा.. काही तरी कर
** आयुष्य **
असं किती आहे आयुष्य ?
अर्ध तुझी वाट पाहण्यात गेलं
आणि ,
आत्ता येतोहेस
तर..
’ जर - तर ’ च्या
भिंतीत चेचून अर्ध आयुष्यही निघून जाईल..
मला फक्त
तुझा
' एक क्षण ' हवाय....
तो
उमलू दे
अन
मिटू दे
हे आयुष्य..
खुश्शाल..
अर्ध तुझी वाट पाहण्यात गेलं
आणि ,
आत्ता येतोहेस
तर..
’ जर - तर ’ च्या
भिंतीत चेचून अर्ध आयुष्यही निघून जाईल..
मला फक्त
तुझा
' एक क्षण ' हवाय....
तो
उमलू दे
अन
मिटू दे
हे आयुष्य..
खुश्शाल..
जिथे बोलण्यासाठी "शब्दान्ची" गरज नसते,
आनन्द दाखवायला "हास्यची" गरज नसते,
दुःख दाखवायला "आसवान्ची " गरज नसते,
न बोलताच ज्यामध्ये सारे समजते
ति म्हणजे " मैत्री
जो रक्ताची नातीच काय पण परक्याला पण खेचून आणतो
आपल्या ही मनाला तो जवळचा करून ठेवतो
आपल्या सुख दु:खात तो स्वत:ला सामावून घेतो
हीच मैत्री .......तो विश्वाचा एक धागा असतो
जे जोडले जाते ते नाते
जी जडते ती सवय
जी थांबते ती ओढ
जे वाढते ते प्रेम
जो संपतो तो श्वास
पण निरंतर राहते ती मैत्री
फ़क्त मैत्री...........
आनन्द दाखवायला "हास्यची" गरज नसते,
दुःख दाखवायला "आसवान्ची " गरज नसते,
न बोलताच ज्यामध्ये सारे समजते
ति म्हणजे " मैत्री
जो रक्ताची नातीच काय पण परक्याला पण खेचून आणतो
आपल्या ही मनाला तो जवळचा करून ठेवतो
आपल्या सुख दु:खात तो स्वत:ला सामावून घेतो
हीच मैत्री .......तो विश्वाचा एक धागा असतो
जे जोडले जाते ते नाते
जी जडते ती सवय
जी थांबते ती ओढ
जे वाढते ते प्रेम
जो संपतो तो श्वास
पण निरंतर राहते ती मैत्री
फ़क्त मैत्री...........
मी असाच आहे,
थोडासा वेडा नि थोडासा हरवलेला,
रखरखत्या उन्हात ,
मी आसवांनी थोडासा भिजलेला.
मी असाच आहे,
थोडासा तिचा नि थोडासा शब्दांचा,
माझ्यात मी कधीच नसतो,
माझ्या नसण्यात थोडासा मी माझ्या प्रारब्धाचा
मी असाच आहे,
तुज़वरी प्रेम करूनही तुला काही न सांगणारा,
कधी आलीच समोर तू तर ,
माझ्या ओठांना माझेच शब्द मागणारा.
मी असाच आहे,
स्वतःवर राहून राहून हसणारा,
मिळाले क्षणिक सुख जर मला,
तर मात्र घाबरून शांतच बसणारा....
मी असाच आहे,
श्वासांनी नाही शब्दांनी जगणारा,
कुणी मागितलेली स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी,
तारा बनून तूटणारा...................
मी असाच आहे.............माझ्यासारखा
थोडासा वेडा नि थोडासा हरवलेला,
रखरखत्या उन्हात ,
मी आसवांनी थोडासा भिजलेला.
मी असाच आहे,
थोडासा तिचा नि थोडासा शब्दांचा,
माझ्यात मी कधीच नसतो,
माझ्या नसण्यात थोडासा मी माझ्या प्रारब्धाचा
मी असाच आहे,
तुज़वरी प्रेम करूनही तुला काही न सांगणारा,
कधी आलीच समोर तू तर ,
माझ्या ओठांना माझेच शब्द मागणारा.
मी असाच आहे,
स्वतःवर राहून राहून हसणारा,
मिळाले क्षणिक सुख जर मला,
तर मात्र घाबरून शांतच बसणारा....
मी असाच आहे,
श्वासांनी नाही शब्दांनी जगणारा,
कुणी मागितलेली स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी,
तारा बनून तूटणारा...................
मी असाच आहे.............माझ्यासारखा
जेव्हा तुम्ही कुणा एका खास व्यक्ती बरोबर असता
त्याचाकडे दुर्लक्ष्य केल्यासारखे दाखवता
पण ती खास व्यक्ती जवळपास नसते
तेव्हा तुमची नजर त्याला शोधत असते
ह.. तुम्ही प्रेमात पडला त हे नक्की
तुम्हाला हसवणार कुणी तरी असत
तरी तुमच लक्ष मात्र दुसर्याकडे असत
तर.. तुम्ही प्रेमात पडला त...
तो किवा ती तुमचा चांगला मित्र आहे अस तुम्ही स्वतला बजावट असता
तरीही त्याचे विचार टाळता येत नाही
म्हणजे तुम्ही नक्कीच प्रेमात असता
आता हे वाचतनाही जर तुमच्या मनात कुणी डोकावत असेल
...तर....
तर तुम्ही नक्कीच त्या व्यक्तीच्या प्रेमात आहात
त्याचाकडे दुर्लक्ष्य केल्यासारखे दाखवता
पण ती खास व्यक्ती जवळपास नसते
तेव्हा तुमची नजर त्याला शोधत असते
ह.. तुम्ही प्रेमात पडला त हे नक्की
तुम्हाला हसवणार कुणी तरी असत
तरी तुमच लक्ष मात्र दुसर्याकडे असत
तर.. तुम्ही प्रेमात पडला त...
तो किवा ती तुमचा चांगला मित्र आहे अस तुम्ही स्वतला बजावट असता
तरीही त्याचे विचार टाळता येत नाही
म्हणजे तुम्ही नक्कीच प्रेमात असता
आता हे वाचतनाही जर तुमच्या मनात कुणी डोकावत असेल
...तर....
तर तुम्ही नक्कीच त्या व्यक्तीच्या प्रेमात आहात
अता श्नितीज गाठायचं
चालत रहायचं,
खाली न बघायचं,
नजर समोर ठेउन,
अता श्नितीज गाठायचं,
कधी वाट हरवेल,
कधी पाय थकवेल,
कधी वेदना बोलतील,
नजरा थोडी झोप शोधतील,
फ़क्त ध्येय जागत ठेवायचं,
अता श्नितीज गाठायचं
पुढ्चं अंतर न बघता,
कापलेलं अंतर बघायचं,
त्यात थोड समाधान शोधायचं,
लुट्णरया स्वप्ना मागे,
अता नाही धावायचं
अता श्नितीज गाठायचं
जवळ जवळ जाताना,
ते दुर दुर जाइल,
तीथेच थांबुन,
मग तेही शांत होईल,
त्याला हसत हसत भुलवायचं,
अता श्नितीज गाठायचं
चालत रहायचं,
कधी न थांबन्य़ा-साठी,
श्नितीज शोधायच,
कधी न सापड्ण्या-साठी,
प्रर्तेक श्नण ईथे श्नितीज असतं
पुढच दीसताश्नणी हे विसरयच असतं
पुढे जाताना जरा मगे वळुन,
हसायच,
तिथुन पुढे अता नवीन श्नितीज,
गाठायचं
खाली न बघायचं,
नजर समोर ठेउन,
अता श्नितीज गाठायचं,
कधी वाट हरवेल,
कधी पाय थकवेल,
कधी वेदना बोलतील,
नजरा थोडी झोप शोधतील,
फ़क्त ध्येय जागत ठेवायचं,
अता श्नितीज गाठायचं
पुढ्चं अंतर न बघता,
कापलेलं अंतर बघायचं,
त्यात थोड समाधान शोधायचं,
लुट्णरया स्वप्ना मागे,
अता नाही धावायचं
अता श्नितीज गाठायचं
जवळ जवळ जाताना,
ते दुर दुर जाइल,
तीथेच थांबुन,
मग तेही शांत होईल,
त्याला हसत हसत भुलवायचं,
अता श्नितीज गाठायचं
चालत रहायचं,
कधी न थांबन्य़ा-साठी,
श्नितीज शोधायच,
कधी न सापड्ण्या-साठी,
प्रर्तेक श्नण ईथे श्नितीज असतं
पुढच दीसताश्नणी हे विसरयच असतं
पुढे जाताना जरा मगे वळुन,
हसायच,
तिथुन पुढे अता नवीन श्नितीज,
गाठायचं
ती जेव्हा बोलते ना..
ती जेव्हा बोलते ना मनातून
शब्द व्हावंसं वाटतं
ती जेव्हा चालते ना जनातून
स्तब्ध व्हावंसं वाटतं
ती हलते पानातून, मी वारा होतो
ती फुलते नभातून, मी तारा होतो
ती जेव्हा रुसते ना माझ्यावर,
ओंजळीच्या उशीत घ्यावसं वाटतं
ती जेव्हा रडते ना अनावर,
आई बनून कुशीत घ्यावसं वाटतं
ती झुलते पंखातून, मी पारवा होतो
ती गाते प्राणातून, मी मारवा होतो
ती जेव्हा सजते ना माझ्यासाठी,
तीळ बनून गाली उरावसं वाटतं
ती जेव्हा झुरतेना ना माझ्यासाठी,
काळजाला सुखात पुरावसं वाटतं
ती होते नदी, मी किनारा होतो
ती होते थंडी, मी शहारा होतो
ती जेव्हा येते ना अंधारातून,
विझून जावंसं वाटतं
ती जेव्हा येते ना पाऊस घेऊन,
भिजून जावंस वाटतं
ती पडते दवातून, मी कळी होतो
ती हसते गालातून, मी खळी होतो
ती जेव्हा वाटते ना मधासारखी,
भ्रमर व्हावसं वाटतं
ती जेव्हा असते ना माझ्याबरोबर,
अमर व्हावंसं वाटतं
ती होते ह्रदय, मी स्पंदन होतो
ती देते हात, मी बंधन होतो
ती जेव्हा मरते ना माझ्यासाठी,
तेव्हा जगावसं बाटतं
ती जेव्हा उरते ना प्रेम घेऊन,
तिला बघावसं वाटतं
ती जेव्हा बोलते ना मनातून
शब्द व्हावंसं वाटतं
ती जेव्हा चालते ना जनातून
स्तब्ध व्हावंसं वाटतं
ती हलते पानातून, मी वारा होतो
ती फुलते नभातून, मी तारा होतो
ती जेव्हा रुसते ना माझ्यावर,
ओंजळीच्या उशीत घ्यावसं वाटतं
ती जेव्हा रडते ना अनावर,
आई बनून कुशीत घ्यावसं वाटतं
ती झुलते पंखातून, मी पारवा होतो
ती गाते प्राणातून, मी मारवा होतो
ती जेव्हा सजते ना माझ्यासाठी,
तीळ बनून गाली उरावसं वाटतं
ती जेव्हा झुरतेना ना माझ्यासाठी,
काळजाला सुखात पुरावसं वाटतं
ती होते नदी, मी किनारा होतो
ती होते थंडी, मी शहारा होतो
ती जेव्हा येते ना अंधारातून,
विझून जावंसं वाटतं
ती जेव्हा येते ना पाऊस घेऊन,
भिजून जावंस वाटतं
ती पडते दवातून, मी कळी होतो
ती हसते गालातून, मी खळी होतो
ती जेव्हा वाटते ना मधासारखी,
भ्रमर व्हावसं वाटतं
ती जेव्हा असते ना माझ्याबरोबर,
अमर व्हावंसं वाटतं
ती होते ह्रदय, मी स्पंदन होतो
ती देते हात, मी बंधन होतो
ती जेव्हा मरते ना माझ्यासाठी,
तेव्हा जगावसं बाटतं
ती जेव्हा उरते ना प्रेम घेऊन,
तिला बघावसं वाटतं
नक्की कोण तू माझा ?
मित्रापेक्षा जास्त आणि प्रियकरापेक्षा कमी
नाही रे, तोलत नाहिये मी ही अनमोल नाती.
पण आहेस तरी नक्की कोण तू माझा
अवचित या मोहक वळणावर भेटलेला.
गुंफलेस तू धागे विश्वासाचे
देतोहेस साथ,पाळतोय निती नियम ही जगाचे.
केवढी आहे आपली मित्र-मैत्रिणींची फौज,
तरी कुणातही नाही अजुन ही कुजबुज.
पण ठाऊक आहे हे दोघांना
आवडतो आपण एकमेकांना.
घेतो दु:ख वाटून,अडचणी समजुन
नाही दुखवत भावनांना.
पाठराखण करतो एकमेकांची,
रोजच उत्सुकता संवादाची.
ना ओढ आहे ही,ना आकर्षण,
ना दिलेय मन एकमेकांना आंदण.
पण,बोलायला लागले आहेत डोळे,
मैत्रीच्या वाटेवर फुलताहेत प्रेमाची फुले.
काय आहे तुझ्या मनात,
जरा बोल तरी शब्दांत..
खुप झालाय मजेशीर हा गुंता,
व्ह्ययलाच हवा आता उलगडा.
होईल का या नात्याची उकल,
एक मात्र जरुर कर.
मित्र 'रहाच' ,बनलास जरी प्रियकर,
कारण ,आपल्या मैत्रीचे नातेच तर आहे 'खरे' अमर..
मित्रापेक्षा जास्त आणि प्रियकरापेक्षा कमी
नाही रे, तोलत नाहिये मी ही अनमोल नाती.
पण आहेस तरी नक्की कोण तू माझा
अवचित या मोहक वळणावर भेटलेला.
गुंफलेस तू धागे विश्वासाचे
देतोहेस साथ,पाळतोय निती नियम ही जगाचे.
केवढी आहे आपली मित्र-मैत्रिणींची फौज,
तरी कुणातही नाही अजुन ही कुजबुज.
पण ठाऊक आहे हे दोघांना
आवडतो आपण एकमेकांना.
घेतो दु:ख वाटून,अडचणी समजुन
नाही दुखवत भावनांना.
पाठराखण करतो एकमेकांची,
रोजच उत्सुकता संवादाची.
ना ओढ आहे ही,ना आकर्षण,
ना दिलेय मन एकमेकांना आंदण.
पण,बोलायला लागले आहेत डोळे,
मैत्रीच्या वाटेवर फुलताहेत प्रेमाची फुले.
काय आहे तुझ्या मनात,
जरा बोल तरी शब्दांत..
खुप झालाय मजेशीर हा गुंता,
व्ह्ययलाच हवा आता उलगडा.
होईल का या नात्याची उकल,
एक मात्र जरुर कर.
मित्र 'रहाच' ,बनलास जरी प्रियकर,
कारण ,आपल्या मैत्रीचे नातेच तर आहे 'खरे' अमर..
दूर निघून जाण्यापूर्वी
एवढं तरी कर
अंगणात माझ्या घेऊन ये
एखादी तरी सर...
तुझ्या सरीनं पुन्हा एकदा
भरून जाऊदे अंगण
तुझ्या पुरानं पुन्हा एकदा
वाहुन जाऊदे कुंपण
पसरून माझे हात पुन्हा
झेलीन तुझ्या गारा
श्वासामध्ये भरून घेईन
सळाळणारा वारा
ओसरून जाता सर तुझी
दूर निघून जाशील
ओल्याचिंब तुझ्या आठवणी
मागे ठेऊन जाशील
जेंव्हा जेंव्हा आठवेल तुझी
दुरावलेली सर
आठवणींचा पाऊस येईल
भिजवून जाईल घर
एवढं तरी कर
अंगणात माझ्या घेऊन ये
एखादी तरी सर...
तुझ्या सरीनं पुन्हा एकदा
भरून जाऊदे अंगण
तुझ्या पुरानं पुन्हा एकदा
वाहुन जाऊदे कुंपण
पसरून माझे हात पुन्हा
झेलीन तुझ्या गारा
श्वासामध्ये भरून घेईन
सळाळणारा वारा
ओसरून जाता सर तुझी
दूर निघून जाशील
ओल्याचिंब तुझ्या आठवणी
मागे ठेऊन जाशील
जेंव्हा जेंव्हा आठवेल तुझी
दुरावलेली सर
आठवणींचा पाऊस येईल
भिजवून जाईल घर
असा तो एखादाच असतो ...
असा तो एखादाच असतो ...
जवळ नसुनही जवळचा वाटतो
नबोलताच खुप काही सांगुन जातो
मनातली सल मनातच ठेवत
मनात कुठेतरी घर करुन जातो !
असा तो एखादाच असतो ...
स्वःताच जग बदलुन जातो
आठवणींच्या पाउलखुणाच मागेठेवुन जातो
कधी आपणच त्या वाटेकडे बघत बसतो
खुणांचा मागोसा घेत कुठे तरी हरवतो !
असा तो एखादाच असतो ...
चुकल्या वाटेवर परत भेटतो
क्षणभर आपणच मग बावचळतो
डोळे बंद करुन त्याच्याकडे झेपावतो
पण डोळे उघडताच स्वप्नभंग होतो !
असा तो एखादाच असतो ...
स्वप्नातच तो आपल्याला हसवुन जातो
आपणच मग आपल्याला सावरतो
आरशात बघत स्वःतालाच विसरतो
मात्र तो..सुख देवुन दुःख घेवुन जातो !
जवळ नसुनही जवळचा वाटतो
नबोलताच खुप काही सांगुन जातो
मनातली सल मनातच ठेवत
मनात कुठेतरी घर करुन जातो !
असा तो एखादाच असतो ...
स्वःताच जग बदलुन जातो
आठवणींच्या पाउलखुणाच मागेठेवुन जातो
कधी आपणच त्या वाटेकडे बघत बसतो
खुणांचा मागोसा घेत कुठे तरी हरवतो !
असा तो एखादाच असतो ...
चुकल्या वाटेवर परत भेटतो
क्षणभर आपणच मग बावचळतो
डोळे बंद करुन त्याच्याकडे झेपावतो
पण डोळे उघडताच स्वप्नभंग होतो !
असा तो एखादाच असतो ...
स्वप्नातच तो आपल्याला हसवुन जातो
आपणच मग आपल्याला सावरतो
आरशात बघत स्वःतालाच विसरतो
मात्र तो..सुख देवुन दुःख घेवुन जातो !
ह्दयात कुणाच्यातरी नेहमीसाठी बसावं....,
बसून ह्दयात मग शांतपणे निजावं....!
हक्काने कुणावरतरी कधीतरी रुसावं.....,
मग त्याच्याच समजूतीने क्शनभर विसावं....!
वाटतं कधी-कधी आपलही कुणी असावं.....!!
वाटत कधी-कधी खूप मूसमूसुन रडावं......,
ह्ळूच येवून त्याने मग अश्रू अलगद पुसावं.....!
वाटत कधी-कधी कुणाचतरी होउन पाहावं.....,
कुणाच्यातरी प्रेमात आपणही न्हाउन निघावं....!.
वाटतं कधी-कधी आपलही कुणी असावं.....!!
वाटत कधी-कधी आपणही स्वप्न बघावं.....,
क्शनभर का होइना स्वतःला विसरुन बघावं......!
वाटत कधी-कधी आपणही लिहून बघावं.....,
लिहीता-लिहीता का होइना आपणही प्रेमात पडावं.....!!
वाटतं कधी-कधी आपलही कुणी असावं.....!!!!!!
बसून ह्दयात मग शांतपणे निजावं....!
हक्काने कुणावरतरी कधीतरी रुसावं.....,
मग त्याच्याच समजूतीने क्शनभर विसावं....!
वाटतं कधी-कधी आपलही कुणी असावं.....!!
वाटत कधी-कधी खूप मूसमूसुन रडावं......,
ह्ळूच येवून त्याने मग अश्रू अलगद पुसावं.....!
वाटत कधी-कधी कुणाचतरी होउन पाहावं.....,
कुणाच्यातरी प्रेमात आपणही न्हाउन निघावं....!.
वाटतं कधी-कधी आपलही कुणी असावं.....!!
वाटत कधी-कधी आपणही स्वप्न बघावं.....,
क्शनभर का होइना स्वतःला विसरुन बघावं......!
वाटत कधी-कधी आपणही लिहून बघावं.....,
लिहीता-लिहीता का होइना आपणही प्रेमात पडावं.....!!
वाटतं कधी-कधी आपलही कुणी असावं.....!!!!!!
ती माझ्याकडे बघते
मी तिच्याकडे बघतो
पण बोलणे होतच नाहि
बोलायला उशीर होतोय का?
काल सुद्धा तिने खूप वेळा पाहिले
माझेच लक्षच नव्हते
म्हणून मला नाहि कळले
बघायला सुद्धा आता उशीर होतोय का?
माझी नजर गर्दीतून तिलाच शोधत असते
तिची नजर देखिल कोप-यात वाट पहात असते
नजर मिळाल्यानंतर ती गोड हसते
मला हसायला उशीर होतोय का?
ती का बोलायला येत नाहि
याचा विचार मी करतो
आणि समोर आली कि मला सगळ्याचाच विसर पडतो
माझ्या विचरण्याला उशीर होतोय का?
दिवसामागून दिवस जात आहेत
आमचे नुसते असेच चालू आहे
कधी कोणी तरि पुढे येणार का?
अजून होणारा उशीर थांबवणार का??
आता सुद्धा मला उशीर होतोय
इतके दिवस तिला पहातोय
तिच्या सौंदर्याला शब्दात ऊतरवायला
उशीर होतोय का?
सांगा,उशीर होतोय का??????
मी तिच्याकडे बघतो
पण बोलणे होतच नाहि
बोलायला उशीर होतोय का?
काल सुद्धा तिने खूप वेळा पाहिले
माझेच लक्षच नव्हते
म्हणून मला नाहि कळले
बघायला सुद्धा आता उशीर होतोय का?
माझी नजर गर्दीतून तिलाच शोधत असते
तिची नजर देखिल कोप-यात वाट पहात असते
नजर मिळाल्यानंतर ती गोड हसते
मला हसायला उशीर होतोय का?
ती का बोलायला येत नाहि
याचा विचार मी करतो
आणि समोर आली कि मला सगळ्याचाच विसर पडतो
माझ्या विचरण्याला उशीर होतोय का?
दिवसामागून दिवस जात आहेत
आमचे नुसते असेच चालू आहे
कधी कोणी तरि पुढे येणार का?
अजून होणारा उशीर थांबवणार का??
आता सुद्धा मला उशीर होतोय
इतके दिवस तिला पहातोय
तिच्या सौंदर्याला शब्दात ऊतरवायला
उशीर होतोय का?
सांगा,उशीर होतोय का??????
दोन चिमण्या भेदरलेल्या
वादळ वाऱ्याला घाबरलेल्या
थरथरणारं काळीज घेऊन
वळचणीला बसलेल्या
चिमणी म्हणाली चिमण्याला
कशी तोंड देऊ या तुफानाला
वाटते मज भीती आता
होणार काहीतरी जिवाला
चिमणा म्हणाला चिमणीला
भिऊ नको घाबरू नको
मी आहे ना
तुझ्या संगतीला सोबतीला
पुन्हा पंखांत बळ येईल
दुबळं का होईना
थोडसं उडता येईल
तुला मला लागेल इतका
चिमणचारा मला
नक्कीच आणता येईल
पुन्हा सांगतो दु:ख करू नको
जे तुझं नाही त्याकडे पाहू नको
मी तुझ्यासाठी आणि तू माझ्यासाठी
हे कधी विसरू नको
वादळ वाऱ्याला घाबरलेल्या
थरथरणारं काळीज घेऊन
वळचणीला बसलेल्या
चिमणी म्हणाली चिमण्याला
कशी तोंड देऊ या तुफानाला
वाटते मज भीती आता
होणार काहीतरी जिवाला
चिमणा म्हणाला चिमणीला
भिऊ नको घाबरू नको
मी आहे ना
तुझ्या संगतीला सोबतीला
पुन्हा पंखांत बळ येईल
दुबळं का होईना
थोडसं उडता येईल
तुला मला लागेल इतका
चिमणचारा मला
नक्कीच आणता येईल
पुन्हा सांगतो दु:ख करू नको
जे तुझं नाही त्याकडे पाहू नको
मी तुझ्यासाठी आणि तू माझ्यासाठी
हे कधी विसरू नको
आज वाटेत चालतांना जरा एकटेपणा जाणावला
फ़ार काहि नाही डोळ्यांचा काठ तेवढा पाणवला....
वाटेवर होत्या तिच्या पाउलखुणा
मनातं मात्र त्यांचा अभाव जाणावला....
कधिकाळी होतीस ती बेधुंद लाट
आज तिच्या वागण्यात मर्यादितपणा जाणावला.........
कधितरी राज्यं करायचो शब्दांच्या जगावर
तरी का आज आमच्या संभाशणात शब्दांचा अभाव जाणावला..........
माझ्या हातातिल तिझा हात जेव्हा तीन सावधपणे सोडवला
तेव्हाच आमच्या नात्यातिल पवित्रपनाचा पराभव जाणावला....
मैत्री आणि प्रेम नाण्याच्या दोन बाजु
तरी प्रेमापुढे मैत्रिचा झालेला पराभव जाणावला....
फ़ार काहि नाही डोळ्यांचा काठ तेवढा पाणवला....
वाटेवर होत्या तिच्या पाउलखुणा
मनातं मात्र त्यांचा अभाव जाणावला....
कधिकाळी होतीस ती बेधुंद लाट
आज तिच्या वागण्यात मर्यादितपणा जाणावला.........
कधितरी राज्यं करायचो शब्दांच्या जगावर
तरी का आज आमच्या संभाशणात शब्दांचा अभाव जाणावला..........
माझ्या हातातिल तिझा हात जेव्हा तीन सावधपणे सोडवला
तेव्हाच आमच्या नात्यातिल पवित्रपनाचा पराभव जाणावला....
मैत्री आणि प्रेम नाण्याच्या दोन बाजु
तरी प्रेमापुढे मैत्रिचा झालेला पराभव जाणावला....
प्रत्येक गोष्ट मी आजकाल
नशिबावर नेत नाही...
कारण माझे नशीब तुझ्यासारखे
वेळेवर कधी साथ देत नाही...
दोन अश्रु तेव्हा मी ओघळले असते
माझे प्रेम तुलाही कळले असते....
पण दानात मिळेल ते प्रेम कसले
म्हणुन माझे अश्रु माझ्या डोल्यातच सुकले......
तुझी आठवण आल्यावर
पावलं तुझ्या आठवणीनकड़े वळतात....
पाउलवाटे वरच्या पाउलखुणा पाहून
माझ्याच डोल्यातुन दोन अश्रु गळतात...
डोल्यातुन गळनार्या अश्रुंमध्ये
रक्ताचे माझ्या थेम्ब काही......
ते टिपुन तुला तुझी चुक कलावि
एवढे तुझे नशीब नाही.....
नशिबावर नेत नाही...
कारण माझे नशीब तुझ्यासारखे
वेळेवर कधी साथ देत नाही...
दोन अश्रु तेव्हा मी ओघळले असते
माझे प्रेम तुलाही कळले असते....
पण दानात मिळेल ते प्रेम कसले
म्हणुन माझे अश्रु माझ्या डोल्यातच सुकले......
तुझी आठवण आल्यावर
पावलं तुझ्या आठवणीनकड़े वळतात....
पाउलवाटे वरच्या पाउलखुणा पाहून
माझ्याच डोल्यातुन दोन अश्रु गळतात...
डोल्यातुन गळनार्या अश्रुंमध्ये
रक्ताचे माझ्या थेम्ब काही......
ते टिपुन तुला तुझी चुक कलावि
एवढे तुझे नशीब नाही.....
एक गंध हवा हवासा
निशिगंधाचा जसा रात्रीला
एक गंध हवा हवासा
पहिल्या पावसात जसा मातीला..
एक स्वर हवा हवासा
तुझ्या कंठातून जसा शब्दांना
एक स्वर हवा हवासा
झाडावर सळसळणारा जसा पानांना..
एक स्पर्श हवा हवासा
हळूच तुझ्या हाताचा माझ्या हातांना
एक स्पर्श हवा हवासा
अलगद तुझ्या ओठांचा जसा माझ्या कानांना..
एक स्वप्न हवहवसं
मला पडलेल तुझ्या विचारांत असताना
ज्यात म्हणतेस तू 'तुझिच मी' पावसात चिंब भिजताना....
निशिगंधाचा जसा रात्रीला
एक गंध हवा हवासा
पहिल्या पावसात जसा मातीला..
एक स्वर हवा हवासा
तुझ्या कंठातून जसा शब्दांना
एक स्वर हवा हवासा
झाडावर सळसळणारा जसा पानांना..
एक स्पर्श हवा हवासा
हळूच तुझ्या हाताचा माझ्या हातांना
एक स्पर्श हवा हवासा
अलगद तुझ्या ओठांचा जसा माझ्या कानांना..
एक स्वप्न हवहवसं
मला पडलेल तुझ्या विचारांत असताना
ज्यात म्हणतेस तू 'तुझिच मी' पावसात चिंब भिजताना....
मंगळवार, २१ जुलै, २००९
नकळत डोळ्यांत पाणी येतं..
मग आठवतात ते दिवस
जिथं आपली ओळख झाली..
आठवण आली तुझी की,
माझं मन कासाविस होतं
मग त्याच आठवणीना..
मनात घोळवावं लागतं..
आठवण आली तुझी की,
वाटतं एकदाच तुला पाहावं
अन माझ्या ह्रदयात सामावुन घ्यावं..
पण सलतं मनात ते दुःख..
जाणवतं आहे ते अशक्य...
कारण देवानेच नेलयं माझं ते सौख्य...
पण तरिही.........
आठवण आली तुझी की,
देवालाच मागतो मी....
नाही जमलं जे या जन्मी
मिळू देत ते पुढच्या जन्मी....
मग आठवतात ते दिवस
जिथं आपली ओळख झाली..
आठवण आली तुझी की,
माझं मन कासाविस होतं
मग त्याच आठवणीना..
मनात घोळवावं लागतं..
आठवण आली तुझी की,
वाटतं एकदाच तुला पाहावं
अन माझ्या ह्रदयात सामावुन घ्यावं..
पण सलतं मनात ते दुःख..
जाणवतं आहे ते अशक्य...
कारण देवानेच नेलयं माझं ते सौख्य...
पण तरिही.........
आठवण आली तुझी की,
देवालाच मागतो मी....
नाही जमलं जे या जन्मी
मिळू देत ते पुढच्या जन्मी....
मलाही पहायचय एकदा प्रेम करुन !
शेजारच्या आळीत तिच्यासाठी थांबून
स्वःताच्याच सायकलची स्वःता हवा काढून
पॅंडल हलवत मग बसायचय रेंगाळुन..
...टाकाणारे तिला आज सर्व काही सांगून.
दुरुनच बघायचय तिला चाकां आडून
विचारलं की सांगायचय पंक्चर झाली म्हणून
चालायचय सोबत मग सायकल हातात धरून..
...विचारणारे तिला आता योग्य संधी बघून.
शब्दांनी राहायचय जिभेवरच चिकटून
बोलताना तिच्याशी जरा जायाचय गोंधळून
बोलायच तिनेच मग माझ्याकडे हसून..
"...कुणाचा रे विचार करतोयस तू अजून?"
नकळत त्या शब्दाने पडायचय घसरून
पहायचय तिने मग माझ्याकडे चमकून
मी मात्र तिच्या नजरेला चुकवून..
...काय रे झाल हे माझ्यकडुन चुकून?
तेवढ्यात एका सरीने टाकायचय भिजवून
हातातली छत्री झटकन उघडून
माझ्यावर धरत तिनं म्हणायचय लाजून..
"...पहायचय रे मला एकदा प्रेम करून !"
स्वःताच्याच सायकलची स्वःता हवा काढून
पॅंडल हलवत मग बसायचय रेंगाळुन..
...टाकाणारे तिला आज सर्व काही सांगून.
दुरुनच बघायचय तिला चाकां आडून
विचारलं की सांगायचय पंक्चर झाली म्हणून
चालायचय सोबत मग सायकल हातात धरून..
...विचारणारे तिला आता योग्य संधी बघून.
शब्दांनी राहायचय जिभेवरच चिकटून
बोलताना तिच्याशी जरा जायाचय गोंधळून
बोलायच तिनेच मग माझ्याकडे हसून..
"...कुणाचा रे विचार करतोयस तू अजून?"
नकळत त्या शब्दाने पडायचय घसरून
पहायचय तिने मग माझ्याकडे चमकून
मी मात्र तिच्या नजरेला चुकवून..
...काय रे झाल हे माझ्यकडुन चुकून?
तेवढ्यात एका सरीने टाकायचय भिजवून
हातातली छत्री झटकन उघडून
माझ्यावर धरत तिनं म्हणायचय लाजून..
"...पहायचय रे मला एकदा प्रेम करून !"
या जगात सर्वात सुंदर काय अस विचारलं तर
मी म्हणेन, माणसाचं माणसासोबत असलेल नातं.
अस नातं गुंफ़ता गुंफ़ता
स्वत:सोबत स्वत:चेच एक नाते
नकळतं गुंफ़ले जात असते...
कितीतरी खोल द-या, उंचच सुळक्यांचे डोंगर
अन काटेरी झुडपांचे रस्ते पार करतांना,
नात्याला धक्का न लागू देण्याची ती असोशी....
जगण्याचे सगळे संदर्भ त्या नात्यात एकवटून यावेत
अन जगता जगता ते नातंच एकाएकी गवसेनासं व्हावं..
रिकाम्या ओंजळीनेच मग
जगण्याचे सगळे धडे भरभरुन द्यावे.....
असं नातं जसं समृध्द करतं.... तसच वाताहातही करतं...
तरीही,
या जगात सर्वात सुंदर काय अस विचारलं तर
मी म्हणेन, माणसाचं माणसासोबत असलेल नातं.
मी म्हणेन, माणसाचं माणसासोबत असलेल नातं.
अस नातं गुंफ़ता गुंफ़ता
स्वत:सोबत स्वत:चेच एक नाते
नकळतं गुंफ़ले जात असते...
कितीतरी खोल द-या, उंचच सुळक्यांचे डोंगर
अन काटेरी झुडपांचे रस्ते पार करतांना,
नात्याला धक्का न लागू देण्याची ती असोशी....
जगण्याचे सगळे संदर्भ त्या नात्यात एकवटून यावेत
अन जगता जगता ते नातंच एकाएकी गवसेनासं व्हावं..
रिकाम्या ओंजळीनेच मग
जगण्याचे सगळे धडे भरभरुन द्यावे.....
असं नातं जसं समृध्द करतं.... तसच वाताहातही करतं...
तरीही,
या जगात सर्वात सुंदर काय अस विचारलं तर
मी म्हणेन, माणसाचं माणसासोबत असलेल नातं.
असं का होत? कुणीतरी खुप आवडायला लागतं....
अनं ते आवडण, एकाकी मनाला वेड लाऊ लागतं......
असं का होत? कुणाचीतरी खुप आठवण यायला लागतें...
अनं ते आठवणच, आयुष्याचा प्रत्येक क्षण व्यापु लागतें....
असं का होत? कुणीतरी ह्र्दयाच्या खुप जवळ येतं........
अनं ते जवळ येण,आपल्यालाच आपल्यापासुन खुप दुर घेऊन जाते......
असं का होत? कुणीतरी आधारासाठी हात देऊ लागतो.......
अनं तो आधाराचा हातच जगण्याचा आधार होऊन जातो.......
असं का होत? कुणीतरी क्षणभर आनंद देऊन जातो.....
अनं तो आनंदच सगळ्या दुःखानंच मुळ होऊन जातो....
असं का होत? कुणासाठीतरी जगावास वाटतं......
अनं जगावास वाटतानाच, मरणाला कवटाळाव लागत............
अनं ते आवडण, एकाकी मनाला वेड लाऊ लागतं......
असं का होत? कुणाचीतरी खुप आठवण यायला लागतें...
अनं ते आठवणच, आयुष्याचा प्रत्येक क्षण व्यापु लागतें....
असं का होत? कुणीतरी ह्र्दयाच्या खुप जवळ येतं........
अनं ते जवळ येण,आपल्यालाच आपल्यापासुन खुप दुर घेऊन जाते......
असं का होत? कुणीतरी आधारासाठी हात देऊ लागतो.......
अनं तो आधाराचा हातच जगण्याचा आधार होऊन जातो.......
असं का होत? कुणीतरी क्षणभर आनंद देऊन जातो.....
अनं तो आनंदच सगळ्या दुःखानंच मुळ होऊन जातो....
असं का होत? कुणासाठीतरी जगावास वाटतं......
अनं जगावास वाटतानाच, मरणाला कवटाळाव लागत............
मी काय सांगु स्वतःबद्दल..
आतापर्यंतच्या माझ्या छोटयाश्या आयुष्याने मला भरपुर काही शिकवलं त्यामुळे कुठलीही गोष्ट निवडताना डोक दुखेपर्यंत विचार करतो
मैत्रीचं म्हणाल तर मला मैत्री करायला खुप आवडते पण ओढुन-ताणुन मैत्री करण्यात काय अर्थ..जर व्हायची असेल तर आपोआपच होवुन जाते.
माझी सगळ्यात आवडती गोष्ट म्हणजे पावसात भिजणं आणि नंतर कुडकुडतं चहा-भजी फस्त करण
खुप सारी स्वप्न आहेत मनात, पुर्ण करण्याच्या निर्धारासोबत चाललोय जे होईल बघता येईल
माझं असं मत आहे की जोपर्यंत जो आनंद घेता येतो किंवा एखादा क्षण मनापासुन् जगता येतोय तर जगुन घ्यायचा.
मला स्वच्छंद जगायला आवडतं,जीवनाच्या उंच आकाशात पारव्यागत भिरभिरावसं वाटत.सुर्याच्या समोर उभा राहुन बहरण्य़ाची हिंमत करणारा गुलमोहर मला खुप वेड लावतो.प्रसन्न वाटतं.
आतापर्यंतच्या माझ्या छोटयाश्या आयुष्याने मला भरपुर काही शिकवलं त्यामुळे कुठलीही गोष्ट निवडताना डोक दुखेपर्यंत विचार करतो
मैत्रीचं म्हणाल तर मला मैत्री करायला खुप आवडते पण ओढुन-ताणुन मैत्री करण्यात काय अर्थ..जर व्हायची असेल तर आपोआपच होवुन जाते.
माझी सगळ्यात आवडती गोष्ट म्हणजे पावसात भिजणं आणि नंतर कुडकुडतं चहा-भजी फस्त करण
खुप सारी स्वप्न आहेत मनात, पुर्ण करण्याच्या निर्धारासोबत चाललोय जे होईल बघता येईल
माझं असं मत आहे की जोपर्यंत जो आनंद घेता येतो किंवा एखादा क्षण मनापासुन् जगता येतोय तर जगुन घ्यायचा.
मला स्वच्छंद जगायला आवडतं,जीवनाच्या उंच आकाशात पारव्यागत भिरभिरावसं वाटत.सुर्याच्या समोर उभा राहुन बहरण्य़ाची हिंमत करणारा गुलमोहर मला खुप वेड लावतो.प्रसन्न वाटतं.
आयुष्य खुप छान आहे खुप प्रवास झाला एवढ्या लहान वयात.
खूप खूप नाती जोडली आणि ती टिकवलीसुदधा, पण कधी कधी कमी पडले खुपदा माणसे ओळखण्यात,चुक झाली. पण एक मनाशी ठरविले होते नाते जोडायाचे ते तोडायला नाही, खुपदा नुकसान झाले. पण चलता है यार. मला माझा अभिमान आहे माझ्या सहानशिलतेचा, आणि खरे तर देवाशिवाय हे शक्यच झाले नसते .
I cant Live without Love.खूप प्रश्न पडतात आयुष्यात!!!!
कधी कधी त्यांची उत्तरे शोधता-शोधता मीच हरवून जाते त्या प्रश्नामध्ये.
लहान मुलांच्या हसण्यामध्ये जेवढा आनंद असतो तो पाहिला की खूप छान वाटत.पहिल्या पावसात भिजायला खूप आवडते अगदी कोणी सोबत मिळाले नाही तरी मी एकटीच भिजते, मला खूप वेळ आकाशाकडे पाहत बसण्याचा नाद आहे . मी काही फार छान अशी मुलगी नाही अगदी साधी आणि सिंपल, चार-चौघींसारखीच.
खूप चांगले फ़्रेंड्स मला लाभले आहेत..
प्रसंगी त्यांनी मला सावरले सुदधा.
खूप खूप नाती जोडली आणि ती टिकवलीसुदधा, पण कधी कधी कमी पडले खुपदा माणसे ओळखण्यात,चुक झाली. पण एक मनाशी ठरविले होते नाते जोडायाचे ते तोडायला नाही, खुपदा नुकसान झाले. पण चलता है यार. मला माझा अभिमान आहे माझ्या सहानशिलतेचा, आणि खरे तर देवाशिवाय हे शक्यच झाले नसते .
I cant Live without Love.खूप प्रश्न पडतात आयुष्यात!!!!
कधी कधी त्यांची उत्तरे शोधता-शोधता मीच हरवून जाते त्या प्रश्नामध्ये.
लहान मुलांच्या हसण्यामध्ये जेवढा आनंद असतो तो पाहिला की खूप छान वाटत.पहिल्या पावसात भिजायला खूप आवडते अगदी कोणी सोबत मिळाले नाही तरी मी एकटीच भिजते, मला खूप वेळ आकाशाकडे पाहत बसण्याचा नाद आहे . मी काही फार छान अशी मुलगी नाही अगदी साधी आणि सिंपल, चार-चौघींसारखीच.
खूप चांगले फ़्रेंड्स मला लाभले आहेत..
प्रसंगी त्यांनी मला सावरले सुदधा.
Majh awadat marathi gan ......
डोळे कशासाठी? कशासाठी?
तुला साठवून मिटून घेण्यासाठी
आला भरुन पाऊस, नको एकटा जाऊस
आली सरी कशासाठी, तुला बिलगून भिजून जाण्यासाठी
नाव तुझे मनातले, चांदणेच रानातले
शब्द कशासाठी, तुला आठवून भरुन येण्यासाठी
वेल मोहरुन आली, फुले अंगभर झाली
वारा कशासाठी, गंध वनातून पाखरु होण्यासाठी
असा तुझा भरवसा, चांदण्यांचा कवडसा
ओठ कशासाठी, थोडे थरारुन जुळून जाण्यासाठी
तुला साठवून मिटून घेण्यासाठी
आला भरुन पाऊस, नको एकटा जाऊस
आली सरी कशासाठी, तुला बिलगून भिजून जाण्यासाठी
नाव तुझे मनातले, चांदणेच रानातले
शब्द कशासाठी, तुला आठवून भरुन येण्यासाठी
वेल मोहरुन आली, फुले अंगभर झाली
वारा कशासाठी, गंध वनातून पाखरु होण्यासाठी
असा तुझा भरवसा, चांदण्यांचा कवडसा
ओठ कशासाठी, थोडे थरारुन जुळून जाण्यासाठी
अशाच एका संध्याकाळी,मन खुप जास्तच उदास झालं होतं....
काय करु? काहीच सुचतं नव्हतं...
उगाच मनात विचार आला, चल स्मशानात जाऊयात....
गेलो मग स्मशानात एकटाच!बसलो एका थडग्याजवळ जाऊन....
थडगे ताजे वाटत होते....मनात कुतूहल जागले....
थडग्यावरचे नाव वाचले...' महनाज़ खान ' '१९८६-२००७'...
म्हणजे माझ्याच वयाची असेल!
कसं ग्रासलं असेल मृत्युने तिला?काय कारण असेल?
आजार? खून? का... का बाळंतपणात दगावली असेल ती?
मनात उगाच प्रश्नांचे काहूर उठले...
तेव्हढ्यात एक मुलगा त्या थडग्यावर फुले ठेवण्यासाठी आला....
मी त्याला विचारले ' तू भाऊ का तिचा?'
तो म्हणाला 'नाही, मी तो, ज्याच्यासाठी तिने आत्महत्या केली!'
मी विचारले ' आत्महत्येचं कारण?'
तो म्हणाला ' मला ब्लड कॅन्सर झालाय! २ आठवडे उरले आहेत फक्त!'
मी चकीत झालो!
विचारले ' मग तिने आत्महत्या का केली? तू जिवंत असतानाही?'
तो म्हणाला ' ती माझ्या स्वागताच्या तयारीसाठी पुढे गेली आहे!'
.......मी निशब्द....
असंही प्रेम असतं!!
काय करु? काहीच सुचतं नव्हतं...
उगाच मनात विचार आला, चल स्मशानात जाऊयात....
गेलो मग स्मशानात एकटाच!बसलो एका थडग्याजवळ जाऊन....
थडगे ताजे वाटत होते....मनात कुतूहल जागले....
थडग्यावरचे नाव वाचले...' महनाज़ खान ' '१९८६-२००७'...
म्हणजे माझ्याच वयाची असेल!
कसं ग्रासलं असेल मृत्युने तिला?काय कारण असेल?
आजार? खून? का... का बाळंतपणात दगावली असेल ती?
मनात उगाच प्रश्नांचे काहूर उठले...
तेव्हढ्यात एक मुलगा त्या थडग्यावर फुले ठेवण्यासाठी आला....
मी त्याला विचारले ' तू भाऊ का तिचा?'
तो म्हणाला 'नाही, मी तो, ज्याच्यासाठी तिने आत्महत्या केली!'
मी विचारले ' आत्महत्येचं कारण?'
तो म्हणाला ' मला ब्लड कॅन्सर झालाय! २ आठवडे उरले आहेत फक्त!'
मी चकीत झालो!
विचारले ' मग तिने आत्महत्या का केली? तू जिवंत असतानाही?'
तो म्हणाला ' ती माझ्या स्वागताच्या तयारीसाठी पुढे गेली आहे!'
.......मी निशब्द....
असंही प्रेम असतं!!
जसं अतूट नातं असतं
पाऊस आणि छत्रीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
अंगरख्याच्या आत असतं
मुलायम अस्तर जरीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
जसं हळुवार बंधन असतं
श्रावणाशी सरीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
जसं नातं लाटांचं
किनाऱ्याशी खात्रीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
पाऊस आणि छत्रीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
अंगरख्याच्या आत असतं
मुलायम अस्तर जरीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
जसं हळुवार बंधन असतं
श्रावणाशी सरीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
जसं नातं लाटांचं
किनाऱ्याशी खात्रीचं,
तसंच काहीसं असावं
तुझ्या माझ्या मैत्रीचं..!
जेव्हा कधी कोणावर प्रेम करशील
तुला माझी आठवण होईल
तुझ्याही डोळ्यांत तेव्हा
माझ्यासोबतच्या क्षणांची साठवण होईल
आठवणी जेव्हा माझ्या
तुला एकांतात कवटाळतील
तुझ्याही नजरा तेव्हा
माझ्या शोधात सैरावैरा पळतील
जेव्हा त्याला प्रेमाने बघशील
तेव्हा तुला मी दिसेन...
त्याला शोधणा-या तुझ्या नजरेत
तेव्हा फक्त मी असेन...
तेव्हा तुला माझे शब्द पटतील
तुझ्याही नजरेत तेव्हा
माझ्यासाठी अश्रू दाटतील...
माझ्यासाठी रडणारे ते अश्रू
तेव्हा तुझ्यावरच हसतील
कारण तुझ्या गालांवर टिपणारे त्यांना
ते ऒठ तेव्हा माझे नसतील...!!!
तुला माझी आठवण होईल
तुझ्याही डोळ्यांत तेव्हा
माझ्यासोबतच्या क्षणांची साठवण होईल
आठवणी जेव्हा माझ्या
तुला एकांतात कवटाळतील
तुझ्याही नजरा तेव्हा
माझ्या शोधात सैरावैरा पळतील
जेव्हा त्याला प्रेमाने बघशील
तेव्हा तुला मी दिसेन...
त्याला शोधणा-या तुझ्या नजरेत
तेव्हा फक्त मी असेन...
तेव्हा तुला माझे शब्द पटतील
तुझ्याही नजरेत तेव्हा
माझ्यासाठी अश्रू दाटतील...
माझ्यासाठी रडणारे ते अश्रू
तेव्हा तुझ्यावरच हसतील
कारण तुझ्या गालांवर टिपणारे त्यांना
ते ऒठ तेव्हा माझे नसतील...!!!
उगाचच...
एकदा कधी चुकतात माणसं,
सारंच श्रेय हुकतात माणसं...
प्रेम करुन का प्रेम कधी मिळतं,
सावकाश हे शिकतात माणसं...
गंधासाठी दररोज कोवळ्या,
कितीक फुलांस विकतात माणसं
शतकानुशतके कुठलीशी आस,
जपून मनात थकतात माणसं...
जुनाट जखमा भरू लागल्या की,
नवीन सिगार फुकतात माणसं...
हरेक पाकळी गळुनिया जाते
अन अखेरीस सुकतात माणसं...
नको रे असं कडू बोलू 'शता'..
उगाचच किती दुखतात माणसं !!!
एकदा कधी चुकतात माणसं,
सारंच श्रेय हुकतात माणसं...
प्रेम करुन का प्रेम कधी मिळतं,
सावकाश हे शिकतात माणसं...
गंधासाठी दररोज कोवळ्या,
कितीक फुलांस विकतात माणसं
शतकानुशतके कुठलीशी आस,
जपून मनात थकतात माणसं...
जुनाट जखमा भरू लागल्या की,
नवीन सिगार फुकतात माणसं...
हरेक पाकळी गळुनिया जाते
अन अखेरीस सुकतात माणसं...
नको रे असं कडू बोलू 'शता'..
उगाचच किती दुखतात माणसं !!!
काय सांगु माझ्या बद्दल
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
पानात पडेल ते खाल्ल्या शिवाय
पोटच आमच भरत नाही.
बोलायच खुप असत मला
पण बोलणं मात्र जमत नाही.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
दुखवल जात आम्हाला
दुखवता आम्हाला येत नाही.
खोट खोट हसता हसता
रडता मात्र येत नाही.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
दुःखात सुख अस समजता
दुःख ही फिरकत नाही.
बरोबर बरेच असतात
पण एकटेपणा काही सोडत नाही.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
चार शब्द सांगतो
पण कोणी ऐकतच नाही.
ज्यांना आम्ही मित्र मानतो
मित्र ते आम्हाला समजतच नाहीत.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
मांडायचा प्रयत्न करतोय
पण शब्द ही आम्हाला पुरत नाहीत.
मलाच काही कळत नाही
पानात पडेल ते खाल्ल्या शिवाय
पोटच आमच भरत नाही.
बोलायच खुप असत मला
पण बोलणं मात्र जमत नाही.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
दुखवल जात आम्हाला
दुखवता आम्हाला येत नाही.
खोट खोट हसता हसता
रडता मात्र येत नाही.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
दुःखात सुख अस समजता
दुःख ही फिरकत नाही.
बरोबर बरेच असतात
पण एकटेपणा काही सोडत नाही.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
चार शब्द सांगतो
पण कोणी ऐकतच नाही.
ज्यांना आम्ही मित्र मानतो
मित्र ते आम्हाला समजतच नाहीत.
काय सांगु माझ्या बद्दल
मलाच काही कळत नाही
मांडायचा प्रयत्न करतोय
पण शब्द ही आम्हाला पुरत नाहीत.
का कुणास ठाऊक...
का कुणास ठाऊक...
का कुणास ठाऊक...
मन फ़ार उदास झालय
तुझी आठवन का येत नiही याचा
विचार करण्यात गुंतून पडलय
का कुणास ठाऊक...
नेहमी आपल्याला वाटेल तसे का होत नाही
कदाचीत मीच कुठेतरी
कमी पडतोय असे तर नाहि
का कुणास ठाऊक...
सुख मिळाल्यनंतर लगेच दु:ख का येते
उमललेले फूल लगेच
कोमेजून का जाते
का कुणास ठाऊक...
कुठे तरी दूर जावेसे वाटतय
ह्या क्षणभंगूर जीवनातून
स्वप्नात रमावेसे वाटतय
का कुणास ठाऊक...
लिहायला काहीच सुचत का नाही
माझ्या विचरांना शब्दांचा
आधार का मिलत नाही
का कुणास ठाऊक...
का कुणास ठाऊक...
का कुणास ठाऊक...
मन फ़ार उदास झालय
तुझी आठवन का येत नiही याचा
विचार करण्यात गुंतून पडलय
का कुणास ठाऊक...
नेहमी आपल्याला वाटेल तसे का होत नाही
कदाचीत मीच कुठेतरी
कमी पडतोय असे तर नाहि
का कुणास ठाऊक...
सुख मिळाल्यनंतर लगेच दु:ख का येते
उमललेले फूल लगेच
कोमेजून का जाते
का कुणास ठाऊक...
कुठे तरी दूर जावेसे वाटतय
ह्या क्षणभंगूर जीवनातून
स्वप्नात रमावेसे वाटतय
का कुणास ठाऊक...
लिहायला काहीच सुचत का नाही
माझ्या विचरांना शब्दांचा
आधार का मिलत नाही
का कुणास ठाऊक...
का कुणास ठाऊक...
असं अजुन कोणी भेटलं नाही..........
असं अजुन कोणी भेटलं नाही..........
असं अजुन कोणी भेटलं नाही..........
थोडयाशा थोडयाशा कारणानंमाझ्यावर नेहमी रुसावं
माझ्या डोळ्यांतील अश्रुस्वत:च्या हाताने पुसावंअ
सं अजुन कोणी भेटलं नाही
मनातले प्रत्येक गुपित अगदी निरागसपणे मांडावे
सोन्याचांदीचा मोह सोडुनवेणीतल्या फुलांसाठी भांडावं...
असं अजुन कोणी भेटलं नाही
त्याच्या एका चोरट्या नजरेसाठीदिवसभर झुरावं
मरुनसुद्धा त्याच्यासाठीच थोडसं तरी उरावं
असं अजुन कोणी भेटलं नाही
होय असं अजुन कोणीच भेटलं नाही
मनातलं वादळ पेटलं नाहीआणि
म्हणुनच प्रेम म्हणजे काय
हेच मल अजुन कळलं नाही..................
असं अजुन कोणी भेटलं नाही..........
असं अजुन कोणी भेटलं नाही..........
थोडयाशा थोडयाशा कारणानंमाझ्यावर नेहमी रुसावं
माझ्या डोळ्यांतील अश्रुस्वत:च्या हाताने पुसावंअ
सं अजुन कोणी भेटलं नाही
मनातले प्रत्येक गुपित अगदी निरागसपणे मांडावे
सोन्याचांदीचा मोह सोडुनवेणीतल्या फुलांसाठी भांडावं...
असं अजुन कोणी भेटलं नाही
त्याच्या एका चोरट्या नजरेसाठीदिवसभर झुरावं
मरुनसुद्धा त्याच्यासाठीच थोडसं तरी उरावं
असं अजुन कोणी भेटलं नाही
होय असं अजुन कोणीच भेटलं नाही
मनातलं वादळ पेटलं नाहीआणि
म्हणुनच प्रेम म्हणजे काय
हेच मल अजुन कळलं नाही..................
एकामेकांना भॆट्ण्य़ाची दोघानाही आस आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये हीच एक गोष्ट फ़क्त खास आहे
इन्द्र्धनुष्याचे रंग आहेत आणि पारिजातकाचा वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
मी म्हणजे जीवन आणि तु म्हणजे श्वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
संकटांची नाही भिती, तुझ्या मैत्रीचा विश्वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
कधी वाटते फक्त तुझी मैत्री सच्ची, बाकी दुनिया नुसता आभास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
हवे काय अजुनि त्याला, मित्र तुझ्यासम ज्यास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये हीच एक गोष्ट फ़क्त खास आहे
इन्द्र्धनुष्याचे रंग आहेत आणि पारिजातकाचा वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
मी म्हणजे जीवन आणि तु म्हणजे श्वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
संकटांची नाही भिती, तुझ्या मैत्रीचा विश्वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
कधी वाटते फक्त तुझी मैत्री सच्ची, बाकी दुनिया नुसता आभास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
हवे काय अजुनि त्याला, मित्र तुझ्यासम ज्यास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे
काट्या वरुन चालताना एकदा हसुन बघ,
आपल्या विरहातिल गेलेले क्षण एकदा मोजुन बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
गळुन पडलेल्या झाडाच्या एका-एका पाना कडे बघ,
जीव लावून जगवलेल्या झाडाला एकदा मरताना बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
जीवनात मिळालेल्या सुख-दुःखाची बेरीज करुन बघ,
बाकी काहीच उरले नाहि याचा अंदाज घेवून बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
स्वतःच्या जिवंतपणी मॄत्युला डोळ्या समोर बघ,
तो हि लवकर येत नाहि म्हणुन खंत करणाऱ्या माझ्या मनाकडे बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
खरंच तुझ्या प्रेम भंगाने मी किती तुटुन पडले आहे हे समजण्या साठि...
एकदा माझ्यावर मनापासुन खरे प्रेम करुन बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
प्रेम भंगाने मला लागलेल्या झळा एकदा तु पण अनुभवून बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
आपल्या विरहातिल गेलेले क्षण एकदा मोजुन बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
गळुन पडलेल्या झाडाच्या एका-एका पाना कडे बघ,
जीव लावून जगवलेल्या झाडाला एकदा मरताना बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
जीवनात मिळालेल्या सुख-दुःखाची बेरीज करुन बघ,
बाकी काहीच उरले नाहि याचा अंदाज घेवून बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
स्वतःच्या जिवंतपणी मॄत्युला डोळ्या समोर बघ,
तो हि लवकर येत नाहि म्हणुन खंत करणाऱ्या माझ्या मनाकडे बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
खरंच तुझ्या प्रेम भंगाने मी किती तुटुन पडले आहे हे समजण्या साठि...
एकदा माझ्यावर मनापासुन खरे प्रेम करुन बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
प्रेम भंगाने मला लागलेल्या झळा एकदा तु पण अनुभवून बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
खरचं एकदा माझ्या सारख तु पण जगुन बघ,
आयुष्य खूप सुंदर आहे,
सोबत कुणी नसलं तरी,
एकट्यानेच ते फुलवत रहा,
वादळात सगळं वाहून गेल,
म्हणुन रडत बसू नका,
वेगळ अस काही,
माझ्यात खास नाही असं म्हणून उदास होऊ नका
मृगाकडे कस्तुरी आहे,
फुलात गंध आहे,
सागराकडे अथांगता आहे,
माझ्याकडे काय आहे, असं म्हणून रडू नका,
अंधाराला जाळणरा एक सूर्य तुमच्यातही लपला आहे.
आव्हाहन करा त्या सूर्याला!!!!!
मग उगवेल तो तुमच्या आयुष्यात नवीन क्षितिज घेऊन.
अंधारामय रात्र संपवून सोनेरी किरणांनी सजून
मग रोजच उगवेल एक नवी सकाळ,
उत्साह ध्येयाने भारुन म्हणून म्हणते.........
आयुष्य खूप सुंदर आहे,
सोबत कुणी नसल तरी
एकट्यानेच ते फुलवत रहा....
सोबत कुणी नसलं तरी,
एकट्यानेच ते फुलवत रहा,
वादळात सगळं वाहून गेल,
म्हणुन रडत बसू नका,
वेगळ अस काही,
माझ्यात खास नाही असं म्हणून उदास होऊ नका
मृगाकडे कस्तुरी आहे,
फुलात गंध आहे,
सागराकडे अथांगता आहे,
माझ्याकडे काय आहे, असं म्हणून रडू नका,
अंधाराला जाळणरा एक सूर्य तुमच्यातही लपला आहे.
आव्हाहन करा त्या सूर्याला!!!!!
मग उगवेल तो तुमच्या आयुष्यात नवीन क्षितिज घेऊन.
अंधारामय रात्र संपवून सोनेरी किरणांनी सजून
मग रोजच उगवेल एक नवी सकाळ,
उत्साह ध्येयाने भारुन म्हणून म्हणते.........
आयुष्य खूप सुंदर आहे,
सोबत कुणी नसल तरी
एकट्यानेच ते फुलवत रहा....
अशा वेळी -------
गंध आवडला फुलाचा म्हणून
फूल मागायचं नसतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....
परक्यांपेक्षा आपलीच माणसं
आपल्याला नेहमी दगा देतात
एकमेकांच्या पाठीवर मग्
नजरे आडून वार होतात
भळभळणा-या जखमेतून
विश्वास घाताचं रक्त वाहतं
छिन्नविछीन्न जखमेला तेव्हा
आपणच पुसायचं असतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....
आपलं सुःख पाहण्याचा तसा
प्रत्येकाला अधिकार आहे..
पण्; दुस-याला मारुन जगणं
हा कुठला न्याय आहे...
माणूस म्हणुन माणसावर
खरं प्रेम करायचं
आपल्या साठी थोडं,
थोडं दुस-यासाठी जगायचं
जगण्याचं हे ध्येय मनात आपणच बाणवायचं आसतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....
आपल्याला कोणी आवडणं
हे प्रत्येक वेळी च प्रेम नसतं
आकर्षणाचं स्वप्नं ते
आकर्षणंच असतं...
मान्य आहे,
आकर्षणात प्रेम केव्हा केव्हा दिसतं...
पण् जे चकाकतं
ते प्रत्येक् वेळीच् सोनं नसतं
मन् आपलं वेडं असतं
वेडं आपण व्हायचं नसतं..
मन मारुन जगण्यापेक्षा
वेळीच त्याला आवरायचं
अशावेळी....
आणि अशाच वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं !!!
गंध आवडला फुलाचा म्हणून
फूल मागायचं नसतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....
परक्यांपेक्षा आपलीच माणसं
आपल्याला नेहमी दगा देतात
एकमेकांच्या पाठीवर मग्
नजरे आडून वार होतात
भळभळणा-या जखमेतून
विश्वास घाताचं रक्त वाहतं
छिन्नविछीन्न जखमेला तेव्हा
आपणच पुसायचं असतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....
आपलं सुःख पाहण्याचा तसा
प्रत्येकाला अधिकार आहे..
पण्; दुस-याला मारुन जगणं
हा कुठला न्याय आहे...
माणूस म्हणुन माणसावर
खरं प्रेम करायचं
आपल्या साठी थोडं,
थोडं दुस-यासाठी जगायचं
जगण्याचं हे ध्येय मनात आपणच बाणवायचं आसतं
अशा वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं असतं....
आपल्याला कोणी आवडणं
हे प्रत्येक वेळी च प्रेम नसतं
आकर्षणाचं स्वप्नं ते
आकर्षणंच असतं...
मान्य आहे,
आकर्षणात प्रेम केव्हा केव्हा दिसतं...
पण् जे चकाकतं
ते प्रत्येक् वेळीच् सोनं नसतं
मन् आपलं वेडं असतं
वेडं आपण व्हायचं नसतं..
मन मारुन जगण्यापेक्षा
वेळीच त्याला आवरायचं
अशावेळी....
आणि अशाच वेळी आपल्या मनाला आपणच आवरायचं !!!
प्रेम म्हणजे काय हे कधी कुणाला कळलेच नाही
छोटे से कोड ते, पण कधी कुणाला उलगडलच नाही
का जीव होतो वेडा पिसा जेव्हा येते तिची आठवन
हृदयात केलेली असते तिच्या छोट्या छोट्या गोष्टींची साठवण
मनाला तिच्या शिवाय काही दुसरे सुचत नाही
पण तिच्या शिवाय दुसरा कुठला विचार करावा असेही कधी वाटत नाही
रात्री छान च असतात .......... तिच्या स्वप्नानी भरलेल्या
देऊन जातात उभारी ..... मनातल्या त्या प्रेमाच्या अंकुराला
प्रेम कधी सफल होते तर कधी नाही ........ ते जीवनात कधी ही सब कूच नसत
पण तरीही हृदयाच्या कुठल्या तरी कोपर्यात ते नेहमीच जपायाच असत
प्रेमाचे हे कोड कदाचित कधी च कुणाला उलगडणार नाही ....
पण त्या साठी हे जग प्रेम करायचे ही कधी थांबणार नाही .....
छोटे से कोड ते, पण कधी कुणाला उलगडलच नाही
का जीव होतो वेडा पिसा जेव्हा येते तिची आठवन
हृदयात केलेली असते तिच्या छोट्या छोट्या गोष्टींची साठवण
मनाला तिच्या शिवाय काही दुसरे सुचत नाही
पण तिच्या शिवाय दुसरा कुठला विचार करावा असेही कधी वाटत नाही
रात्री छान च असतात .......... तिच्या स्वप्नानी भरलेल्या
देऊन जातात उभारी ..... मनातल्या त्या प्रेमाच्या अंकुराला
प्रेम कधी सफल होते तर कधी नाही ........ ते जीवनात कधी ही सब कूच नसत
पण तरीही हृदयाच्या कुठल्या तरी कोपर्यात ते नेहमीच जपायाच असत
प्रेमाचे हे कोड कदाचित कधी च कुणाला उलगडणार नाही ....
पण त्या साठी हे जग प्रेम करायचे ही कधी थांबणार नाही .....
या सुंदर जीवनात कधी कधी...पडायच असत प्रेमात कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
पाहताना तिच्याकडेच दाखवायच असत
विचारात गुंतल्यासारख कधी कधी...
अन पाहताना तिच्याकडेच
विचारात गुंतायच असत कधी कधी...
रात्री पहायची असतात स्वप्ने तिचीच...
जागुन अशी रात्र काढावी कधी कधी...
नंतर "जागली होतिस का रात्री?"
म्हणून विचारावे कधी कधी...
मागायचा असतो देवाकडे...
हात तिचा चोरुन कधी कधी...
द्यायच असत आश्वासन त्यालाही
पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी...
चुकवायच्या असतात नजरा सर्वांच्या
विषय तिचा निघाल्यावर कधी कधी...
असते रागवायचे लटकेच
"अस काही नाहिये" म्हणून कधी कधी...
विरहात तीच्या...
असते रडायचे गुपचुप आतुन कधी कधी...
पाहुन हात तिचा दुसर्žया हाती...
असते हसायचे लपवुन दुख: कधी कधी...
पडायच असत प्रेमात कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
पाहताना तिच्याकडेच दाखवायच असत
विचारात गुंतल्यासारख कधी कधी...
अन पाहताना तिच्याकडेच
विचारात गुंतायच असत कधी कधी...
रात्री पहायची असतात स्वप्ने तिचीच...
जागुन अशी रात्र काढावी कधी कधी...
नंतर "जागली होतिस का रात्री?"
म्हणून विचारावे कधी कधी...
मागायचा असतो देवाकडे...
हात तिचा चोरुन कधी कधी...
द्यायच असत आश्वासन त्यालाही
पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी...
चुकवायच्या असतात नजरा सर्वांच्या
विषय तिचा निघाल्यावर कधी कधी...
असते रागवायचे लटकेच
"अस काही नाहिये" म्हणून कधी कधी...
विरहात तीच्या...
असते रडायचे गुपचुप आतुन कधी कधी...
पाहुन हात तिचा दुसर्žया हाती...
असते हसायचे लपवुन दुख: कधी कधी...
पडायच असत प्रेमात कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
काही माणसे असतात खास
जि मैत्रीने खांद्यावर हात टाकतात,
दुःख आले जिवनात तरीही
कायम साथ देत राहातात.
काही माणसं मात्र
म्रुगजळाप्रमाणे भासतात,
जेवढे जवळ जावे त्यांच्या
तेवढेच लांब पळत जातात.
काही माणसे ही गजबजलेल्या
शहरासारखी असतात,
गरज काही पडली तरच
आपला विचार करतात,
बाकीच्या वेळी ति सारी नाती विसरतात
काही हवे असेल स्वतःला तर तुम्हाला मित्र मित्र करतात.
मात्र काही माणसं ही
पिंपळाच्या पानासारखी असतात,
जाळी झाली त्यांची तरी मनाच्या
पुस्तकात आयुष्यभर जपून ठेवाविशी वाटतात..
जि मैत्रीने खांद्यावर हात टाकतात,
दुःख आले जिवनात तरीही
कायम साथ देत राहातात.
काही माणसं मात्र
म्रुगजळाप्रमाणे भासतात,
जेवढे जवळ जावे त्यांच्या
तेवढेच लांब पळत जातात.
काही माणसे ही गजबजलेल्या
शहरासारखी असतात,
गरज काही पडली तरच
आपला विचार करतात,
बाकीच्या वेळी ति सारी नाती विसरतात
काही हवे असेल स्वतःला तर तुम्हाला मित्र मित्र करतात.
मात्र काही माणसं ही
पिंपळाच्या पानासारखी असतात,
जाळी झाली त्यांची तरी मनाच्या
पुस्तकात आयुष्यभर जपून ठेवाविशी वाटतात..
तिला कळतच नाही
ओठांवर आलेले शब्द तसेच सांडून जातात....
मी बोलतच नाही
डोळ्यांत दाटलेले भाव तसेच विरून जातात....
तिला कळतच नाही
तिच्याकडे पाहिलं की पाहतच राहतो...
स्तब्ध होऊन
तिच्याकड नाही पाहिलं की तीच निघून जाते...
क्षुब्ध होऊन
चंद्र तारे तोडून तिला आणून द्यायचं मनात येतं
पण हे शक्य नाही हेही लगेच ध्यानात येत
मग मी माझी इच्छा फुलावरच भागवतो
बुकेही नाहीच परवडत हाही हिशेब आठवतो
पण फुल तिला द्यायची हिम्मतच होत नाही
बोलणच काय, तेव्हा तिच्या बाजुलाही फिरकत नाही
मग एखाद्या जाड पुस्तकात फुल तसच सुकत जातं
सगळी तयारी सगळी हिम्मत नेहमी असंच फुकट जातं
काही केल्या तिच्या मनाचा थांगपत्ता लागत नाही
माझं मन तिच्याशिवाय काहिसुद्धा मागत नाही
ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
पण तरीही आज ठरवलंय तिला सांगायचं
तिच्यसाठी असलेलं आयुष्य तिच्याच स्वाधीन करायचं
कुणास ठाऊक?
तिच्याही एखाद्या पुस्तकात
माझ्यासाठीची सुकलेली फुलं असतील ....
ओठांवर आलेले शब्द तसेच सांडून जातात....
मी बोलतच नाही
डोळ्यांत दाटलेले भाव तसेच विरून जातात....
तिला कळतच नाही
तिच्याकडे पाहिलं की पाहतच राहतो...
स्तब्ध होऊन
तिच्याकड नाही पाहिलं की तीच निघून जाते...
क्षुब्ध होऊन
चंद्र तारे तोडून तिला आणून द्यायचं मनात येतं
पण हे शक्य नाही हेही लगेच ध्यानात येत
मग मी माझी इच्छा फुलावरच भागवतो
बुकेही नाहीच परवडत हाही हिशेब आठवतो
पण फुल तिला द्यायची हिम्मतच होत नाही
बोलणच काय, तेव्हा तिच्या बाजुलाही फिरकत नाही
मग एखाद्या जाड पुस्तकात फुल तसच सुकत जातं
सगळी तयारी सगळी हिम्मत नेहमी असंच फुकट जातं
काही केल्या तिच्या मनाचा थांगपत्ता लागत नाही
माझं मन तिच्याशिवाय काहिसुद्धा मागत नाही
ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
ती नाही म्हणेल याची भीती वाटते
पण तरीही आज ठरवलंय तिला सांगायचं
तिच्यसाठी असलेलं आयुष्य तिच्याच स्वाधीन करायचं
कुणास ठाऊक?
तिच्याही एखाद्या पुस्तकात
माझ्यासाठीची सुकलेली फुलं असतील ....
एकदा ...........
मला परमेश्वर भेटला
मी त्याला सहजंच विचारलं
तु सगळ्यात चांगली गोष्ट कुठली बनवलीस ?
माणसाचे मन
आणि सगळ्यात वाईट गोष्ट ?
माणसाचे मन,
बाप्पा मला पुढे म्हणाला.....
ऐक, मी एक कुबेर बनवला होता...
त्याच्याकडे जगातली सगळ्यात जास्त संपत्ती होती, पैशाची.
मी तुला बनवला अन आता तुझ्याही वाट्याला संपत्ती येतीये, माणसांची..........
लक्षात ठेव, एक माणूस हा कुबेराच्या संपत्तीच्या दसपट मोलाचा असतो...........
मनं जप, मनं जोड, माणसं मिळव.......
विचार कर.........."
तेंव्हापासून हे वेड लागलंय...........
आज एक एक करुन मोती जुळवतोय, माणसं जोडतोय,
खरेच पुन्हा कधी बाप्पा भेटला तर त्याला सांगण्यासाठी,
की मी खरेच तू सांगितलेले काम करतोय.....
मला परमेश्वर भेटला
मी त्याला सहजंच विचारलं
तु सगळ्यात चांगली गोष्ट कुठली बनवलीस ?
माणसाचे मन
आणि सगळ्यात वाईट गोष्ट ?
माणसाचे मन,
बाप्पा मला पुढे म्हणाला.....
ऐक, मी एक कुबेर बनवला होता...
त्याच्याकडे जगातली सगळ्यात जास्त संपत्ती होती, पैशाची.
मी तुला बनवला अन आता तुझ्याही वाट्याला संपत्ती येतीये, माणसांची..........
लक्षात ठेव, एक माणूस हा कुबेराच्या संपत्तीच्या दसपट मोलाचा असतो...........
मनं जप, मनं जोड, माणसं मिळव.......
विचार कर.........."
तेंव्हापासून हे वेड लागलंय...........
आज एक एक करुन मोती जुळवतोय, माणसं जोडतोय,
खरेच पुन्हा कधी बाप्पा भेटला तर त्याला सांगण्यासाठी,
की मी खरेच तू सांगितलेले काम करतोय.....
एकदा मी प्रेमाला विचारले
एकदा मी प्रेमाला विचारले
कुठे कुठे तू असतोस रे?
प्रेम मला हसून म्हणाला..
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
जेव्हा तुला कोणी आवडतो..
मी क्षणात तुझ्या हृदयात शिरतो रे...
तू विचार फक्त माझाच करतो
कारण मी पूर्णपणे तुझाच असतो रे........
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
प्रेम तू कुणावरही कर....
मी तुला तिथेच दिसणार असतो रे....
तू प्रेम दुसर्याला जितके देशील...
त्याच्या दुप्पट तुला मी मिळणार असतो रे...
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
आयुष्य खरच खूप सुंदर आहे..
माझा हात सोडून देऊ नकोस रे......
जेव्हा जेव्हा मला तू बोलावनार..
मी तुझ्याच हृदयात लपून असतो रे....
प्रेम म्हणजे काय ? थोडा सांगण्याचा प्रयास केला आहे..अजुन काही सांगण्यसारखे असेल तर सांगा मित्राणो
एकदा मी प्रेमाला विचारले
कुठे कुठे तू असतोस रे?
प्रेम मला हसून म्हणाला..
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
जेव्हा तुला कोणी आवडतो..
मी क्षणात तुझ्या हृदयात शिरतो रे...
तू विचार फक्त माझाच करतो
कारण मी पूर्णपणे तुझाच असतो रे........
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
प्रेम तू कुणावरही कर....
मी तुला तिथेच दिसणार असतो रे....
तू प्रेम दुसर्याला जितके देशील...
त्याच्या दुप्पट तुला मी मिळणार असतो रे...
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
आयुष्य खरच खूप सुंदर आहे..
माझा हात सोडून देऊ नकोस रे......
जेव्हा जेव्हा मला तू बोलावनार..
मी तुझ्याच हृदयात लपून असतो रे....
प्रेम म्हणजे काय ? थोडा सांगण्याचा प्रयास केला आहे..अजुन काही सांगण्यसारखे असेल तर सांगा मित्राणो
चार पावलं आपण
चार पावलं आपण
सोबत चालत जाऊ
तुझे आणि माझे सूर
कुठवर जुळतात पाहु...
अर्थात जमत असेल तर चल
मी आग्रह करणार नाही
आज तरी, "तुला यावच लागेल,
असा हट्ट ही धरणार नाही
पण मनातल्या मनात कुढण्यापेक्षा
व्यक्त करणं बरं असतं
कारण इथून तिथून ऐकलेलं
सारंच काही खरं नसतं
कुणी कुणाला का आवडावं
हे सांगता येत नाही
चार चौघांना विचारून कुणी
हृदय देत नाही
तसंच काहीसं माझं झालं
त्याच धुंदीत propose केलं
जवळ अशी कधी नव्हतीसंच
propose ने आणखीच दूर नेलं
जे झालं ते वाईट झालं
पण झालं ते बरंच झालं
खरं सांगणं गुन्हा असतो
एव्हढं मात्र लक्षात आलं
जाऊ दे,
झालं गेलं विसरून जा
मागे न वळता चालत राहा
मला विसर असं मी म्हणणार नाही
पण तू तो प्रयत्न करून पाहा...
थांब...
इथून पुढं मला एकट्यालाच जायचंय
पण धन्यवाद; तू इथवर आलीस...
सारं आयुष्य नसलीस तरी
चार पावलं माझी झालीस....
चार पावलं आपण
सोबत चालत जाऊ
तुझे आणि माझे सूर
कुठवर जुळतात पाहु...
अर्थात जमत असेल तर चल
मी आग्रह करणार नाही
आज तरी, "तुला यावच लागेल,
असा हट्ट ही धरणार नाही
पण मनातल्या मनात कुढण्यापेक्षा
व्यक्त करणं बरं असतं
कारण इथून तिथून ऐकलेलं
सारंच काही खरं नसतं
कुणी कुणाला का आवडावं
हे सांगता येत नाही
चार चौघांना विचारून कुणी
हृदय देत नाही
तसंच काहीसं माझं झालं
त्याच धुंदीत propose केलं
जवळ अशी कधी नव्हतीसंच
propose ने आणखीच दूर नेलं
जे झालं ते वाईट झालं
पण झालं ते बरंच झालं
खरं सांगणं गुन्हा असतो
एव्हढं मात्र लक्षात आलं
जाऊ दे,
झालं गेलं विसरून जा
मागे न वळता चालत राहा
मला विसर असं मी म्हणणार नाही
पण तू तो प्रयत्न करून पाहा...
थांब...
इथून पुढं मला एकट्यालाच जायचंय
पण धन्यवाद; तू इथवर आलीस...
सारं आयुष्य नसलीस तरी
चार पावलं माझी झालीस....
बोलण्यासारखे खुप आहे, सांगण्यासारखे काहीच नाही;
करण्यासारखे खुप आहे, होण्यासारखे काहीच नाही.....
कधी माझ्या डोळ्यात, खोलवर बघुन पहा;
सोसण्यासारखे खुप आहे, दुखण्यासारखे काहीच नाही.....
उभी रहा आरशासमोर, न्याहाळ स्वतःचे प्रतिबिंब;
मी दिसलो नाही तुला तर, बघण्यासारखे काहीच नाही.....
तुला नेहमीच वाटत असेल, मी तुझ्यावर प्रेम का करावं ते;
समजण्यासारखे खुप आहे, कळण्यास अवघड काहीच नाही.....
माझ्या नेत्रांतील आसवांची, तुला काय किंमत;
मानले तर अमृताचे थेंब आहेत, नुसते पाहिलेस तर काहीच नाहीत....
करण्यासारखे खुप आहे, होण्यासारखे काहीच नाही.....
कधी माझ्या डोळ्यात, खोलवर बघुन पहा;
सोसण्यासारखे खुप आहे, दुखण्यासारखे काहीच नाही.....
उभी रहा आरशासमोर, न्याहाळ स्वतःचे प्रतिबिंब;
मी दिसलो नाही तुला तर, बघण्यासारखे काहीच नाही.....
तुला नेहमीच वाटत असेल, मी तुझ्यावर प्रेम का करावं ते;
समजण्यासारखे खुप आहे, कळण्यास अवघड काहीच नाही.....
माझ्या नेत्रांतील आसवांची, तुला काय किंमत;
मानले तर अमृताचे थेंब आहेत, नुसते पाहिलेस तर काहीच नाहीत....
गुरुवार, १६ जुलै, २००९
हसता हसता डोळे अलगद येतीलही भरुन
बोलता बोलता शब्द ओठी जातीलही विरुन
कावरंबावरं होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
रस्त्यामध्ये दिसतातच की चेहरे येता जाता
"एका" सारखेच दिसू लागतील सहज बघता बघता
अवतीभवती सगळीकडे तेच माणूस दिसेल
सृष्टीमध्ये दोनच जीव... आणखी कुणी नसेल
भिरभिरल्यागत होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
मोबईल वाजण्याआधीच तो वाजल्यासारखा वाटेल
जुनाच काढुन एसएमएस वाचवासा वाटेल
दिवस सरता वाटत जाईल उगाचच उदास
पावलोपावली जड होत जाईल बहुधा श्वास
घाबरुन बिबरुन जाण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
जेवता जेवता जीवघेणा लागेलही ठसका
घरचे म्हणतील सारखा कसा लागतो उठता बसता
चेहरा लपवत, डोळे पुसत, पाणी प्यावे थोडे
बोलण्याआधी आवाजाला, सांभाळावे थोडे
सांगुन द्यावं काळजीसारखं बिलकुल काही नाही
"कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
बोलता बोलता शब्द ओठी जातीलही विरुन
कावरंबावरं होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
रस्त्यामध्ये दिसतातच की चेहरे येता जाता
"एका" सारखेच दिसू लागतील सहज बघता बघता
अवतीभवती सगळीकडे तेच माणूस दिसेल
सृष्टीमध्ये दोनच जीव... आणखी कुणी नसेल
भिरभिरल्यागत होण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
मोबईल वाजण्याआधीच तो वाजल्यासारखा वाटेल
जुनाच काढुन एसएमएस वाचवासा वाटेल
दिवस सरता वाटत जाईल उगाचच उदास
पावलोपावली जड होत जाईल बहुधा श्वास
घाबरुन बिबरुन जाण्यासारखं बिलकुल काही नाही
कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
जेवता जेवता जीवघेणा लागेलही ठसका
घरचे म्हणतील सारखा कसा लागतो उठता बसता
चेहरा लपवत, डोळे पुसत, पाणी प्यावे थोडे
बोलण्याआधी आवाजाला, सांभाळावे थोडे
सांगुन द्यावं काळजीसारखं बिलकुल काही नाही
"कुणीतरी आठवण काढतंय, बाकी काही नाही
जमलंच नाही ..!
आपल्यालाही आवडलं असतं...
रोज संध्याकाळी तिला चौपाटीवर फिरवायला ,
तिच्या निळ्या डोळ्यांत स्वतःला हरवायला ,
वाळूत बंगला बांधता बांधता..
आलं असतं मनातलं सांगता..
पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!
आपल्यालाही आवडलं असतं..
कधीतरी तिच्यासोबत बागेमध्ये जायला ,
एकच कॅडबरी दोघांमधे वाटून खायला ,
कधी खोडी काढली असती..
आणखी गोडी वाढली असती..
पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!
आपल्यालाही आवडलं असतं...
तिचा हात हळुवारपणे आपल्या हातात घ्यायला ,
लता-रफ़ी, किशोर-आशा ड्युएट गाणं गायला ,
सूर कदाचित जुळले असते..
तिला मनातले कळले असते..
पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!
आपल्यालाही आवडलं असतं...
निघताच निघता तिला बावरलेलं पाहायला ,
मला तिची ,तिला माझी शपथ वाहायला ,
माझे अश्रू माझ्या डोळ्यांत लपले असते..
तिचे मात्र दवासारखे जपले असते
आपल्यालाही आवडलं असतं...
रोज संध्याकाळी तिला चौपाटीवर फिरवायला ,
तिच्या निळ्या डोळ्यांत स्वतःला हरवायला ,
वाळूत बंगला बांधता बांधता..
आलं असतं मनातलं सांगता..
पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!
आपल्यालाही आवडलं असतं..
कधीतरी तिच्यासोबत बागेमध्ये जायला ,
एकच कॅडबरी दोघांमधे वाटून खायला ,
कधी खोडी काढली असती..
आणखी गोडी वाढली असती..
पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!
आपल्यालाही आवडलं असतं...
तिचा हात हळुवारपणे आपल्या हातात घ्यायला ,
लता-रफ़ी, किशोर-आशा ड्युएट गाणं गायला ,
सूर कदाचित जुळले असते..
तिला मनातले कळले असते..
पण जाऊ दे जमलंच नाही ..!
आपल्यालाही आवडलं असतं...
निघताच निघता तिला बावरलेलं पाहायला ,
मला तिची ,तिला माझी शपथ वाहायला ,
माझे अश्रू माझ्या डोळ्यांत लपले असते..
तिचे मात्र दवासारखे जपले असते
बोलण्यासारखे खुप आहे, सांगण्यासारखे काहीच नाही;
करण्यासारखे खुप आहे, होण्यासारखे काहीच नाही.....
कधी माझ्या डोळ्यात, खोलवर बघुन पहा;
सोसण्यासारखे खुप आहे, दुखण्यासारखे काहीच नाही.....
उभी रहा आरशासमोर, न्याहाळ स्वतःचे प्रतिबिंब;
मी दिसलो नाही तुला तर, बघण्यासारखे काहीच नाही.....
तुला नेहमीच वाटत असेल, मी तुझ्यावर प्रेम का करावं ते;
समजण्यासारखे खुप आहे, कळण्यास अवघड काहीच नाही.....
माझ्या नेत्रांतील आसवांची, तुला काय किंमत;
मानले तर अमृताचे थेंब आहेत, नुसते पाहिलेस तर काहीच नाहीत...
करण्यासारखे खुप आहे, होण्यासारखे काहीच नाही.....
कधी माझ्या डोळ्यात, खोलवर बघुन पहा;
सोसण्यासारखे खुप आहे, दुखण्यासारखे काहीच नाही.....
उभी रहा आरशासमोर, न्याहाळ स्वतःचे प्रतिबिंब;
मी दिसलो नाही तुला तर, बघण्यासारखे काहीच नाही.....
तुला नेहमीच वाटत असेल, मी तुझ्यावर प्रेम का करावं ते;
समजण्यासारखे खुप आहे, कळण्यास अवघड काहीच नाही.....
माझ्या नेत्रांतील आसवांची, तुला काय किंमत;
मानले तर अमृताचे थेंब आहेत, नुसते पाहिलेस तर काहीच नाहीत...
एकदा मी प्रेमाला विचारले
कुठे कुठे तू असतोस रे?
प्रेम मला हसून म्हणाला..
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
जेव्हा तुला कोणी आवडतो..
मी क्षणात तुझ्या हृदयात शिरतो रे...
तू विचार फक्त माझाच करतो
कारण मी पूर्णपणे तुझाच असतो रे........
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
प्रेम तू कुणावरही कर....
मी तुला तिथेच दिसणार असतो रे....
तू प्रेम दुसर्याला जितके देशील...
त्याच्या दुप्पट तुला मी मिळणार असतो रे...
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
आयुष्य खरच खूप सुंदर आहे..
माझा हात सोडून देऊ नकोस रे......
जेव्हा जेव्हा मला तू बोलावनार..
मी तुझ्याच हृदयात लपून असतो रे....
कुठे कुठे तू असतोस रे?
प्रेम मला हसून म्हणाला..
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
जेव्हा तुला कोणी आवडतो..
मी क्षणात तुझ्या हृदयात शिरतो रे...
तू विचार फक्त माझाच करतो
कारण मी पूर्णपणे तुझाच असतो रे........
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
प्रेम तू कुणावरही कर....
मी तुला तिथेच दिसणार असतो रे....
तू प्रेम दुसर्याला जितके देशील...
त्याच्या दुप्पट तुला मी मिळणार असतो रे...
अरे वेड्या मी एकाच ठिकाणी नसतो रे...
आयुष्य खरच खूप सुंदर आहे..
माझा हात सोडून देऊ नकोस रे......
जेव्हा जेव्हा मला तू बोलावनार..
मी तुझ्याच हृदयात लपून असतो रे....
जे सांगायचे आहे मला ,
ते न बोलता तुला कळेल का ?
पाहते आहे जे स्वप्न मी ...
तेच स्वप्न तुला ही पडेल का ?
कविता माझ्या प्रितीची ,
तुला कधी समजेल का ?
तुझेही ह्रुदय माझ्यासाठी ...
सूर प्रेमाचे कधी छेडेल का ?
बोलू नकोस काहीच ... पण
फक्त् नजरेचा एक इशारा देशील का ?
मी केलं आहे तितकंच प्रेम
तूही कधी माझ्यावर करशील का ???
ते न बोलता तुला कळेल का ?
पाहते आहे जे स्वप्न मी ...
तेच स्वप्न तुला ही पडेल का ?
कविता माझ्या प्रितीची ,
तुला कधी समजेल का ?
तुझेही ह्रुदय माझ्यासाठी ...
सूर प्रेमाचे कधी छेडेल का ?
बोलू नकोस काहीच ... पण
फक्त् नजरेचा एक इशारा देशील का ?
मी केलं आहे तितकंच प्रेम
तूही कधी माझ्यावर करशील का ???
जे सांगायचे आहे मला ,
ते न बोलता तुला कळेल का ?
पाहते आहे जे स्वप्न मी ...
तेच स्वप्न तुला ही पडेल का ?
कविता माझ्या प्रितीची ,
तुला कधी समजेल का ?
तुझेही ह्रुदय माझ्यासाठी ...
सूर प्रेमाचे कधी छेडेल का ?
बोलू नकोस काहीच ... पण
फक्त् नजरेचा एक इशारा देशील का ?
मी केलं आहे तितकंच प्रेम
तूही कधी माझ्यावर करशील का ???
ते न बोलता तुला कळेल का ?
पाहते आहे जे स्वप्न मी ...
तेच स्वप्न तुला ही पडेल का ?
कविता माझ्या प्रितीची ,
तुला कधी समजेल का ?
तुझेही ह्रुदय माझ्यासाठी ...
सूर प्रेमाचे कधी छेडेल का ?
बोलू नकोस काहीच ... पण
फक्त् नजरेचा एक इशारा देशील का ?
मी केलं आहे तितकंच प्रेम
तूही कधी माझ्यावर करशील का ???
आज तुला मी नको आहे, हे मला ही कळतयं,
तुझ्या बोलण्यातील राग दुखावतोय,
आणि उपासनेने मन जळतय.
एक दिवस असा होता, जेंव्हा तु माझ्या मागुन फिरायचास
माझा प्रत्येक शब्द, तु फुलासारखा जपायचास,
मला एकदा बघण्यासाठी, तासन तास वाट बघायचास
डोळ्यात डोळे घालुन माझ्या
स्वतःला त्यात शोधायचास.
पण आज का कोण जाणे, हे सारे बदललय,
माझं असं काय चुकलं की
तुझं माझ्यावरचं प्रेमचं संपलय?
मला जे समजायच ते मी समजली आहे,
आज तुला मी नको आहे,
हे तुझ्या वगण्यावरुन जाणवलं आहे
तरी त्यात तुझं सुख असेल
तर माझी काही हरकत नाही,
तु सुखी होणार असशील तर
मरणाही माझा नकार नाही.
पण तरीही मनात कुठे तरी वाटतयं,
तुला कधीतरी माझी आठवण नक्की येईल,
मला एकदा बघण्यासाठी तुझं मन अतुर होईल
पण तेंव्हा, तुला सावरायला, मी तुला दिसणार नाही,
कारण तुझ्यापासुन दुर राहुन
मी जास्त दिवस जगणार नाही....
तुझ्या बोलण्यातील राग दुखावतोय,
आणि उपासनेने मन जळतय.
एक दिवस असा होता, जेंव्हा तु माझ्या मागुन फिरायचास
माझा प्रत्येक शब्द, तु फुलासारखा जपायचास,
मला एकदा बघण्यासाठी, तासन तास वाट बघायचास
डोळ्यात डोळे घालुन माझ्या
स्वतःला त्यात शोधायचास.
पण आज का कोण जाणे, हे सारे बदललय,
माझं असं काय चुकलं की
तुझं माझ्यावरचं प्रेमचं संपलय?
मला जे समजायच ते मी समजली आहे,
आज तुला मी नको आहे,
हे तुझ्या वगण्यावरुन जाणवलं आहे
तरी त्यात तुझं सुख असेल
तर माझी काही हरकत नाही,
तु सुखी होणार असशील तर
मरणाही माझा नकार नाही.
पण तरीही मनात कुठे तरी वाटतयं,
तुला कधीतरी माझी आठवण नक्की येईल,
मला एकदा बघण्यासाठी तुझं मन अतुर होईल
पण तेंव्हा, तुला सावरायला, मी तुला दिसणार नाही,
कारण तुझ्यापासुन दुर राहुन
मी जास्त दिवस जगणार नाही....
या सुंदर जीवनात कधी कधी...पडायच असत प्रेमात कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
पाहताना तिच्याकडेच दाखवायच असत
विचारात गुंतल्यासारख कधी कधी...
अन पाहताना तिच्याकडेच
विचारात गुंतायच असत कधी कधी...
रात्री पहायची असतात स्वप्ने तिचीच...
जागुन अशी रात्र काढावी कधी कधी...
नंतर "जागली होतिस का रात्री?"
म्हणून विचारावे कधी कधी...
मागायचा असतो देवाकडे...
हात तिचा चोरुन कधी कधी...
द्यायच असत आश्वासन त्यालाही
पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी...
चुकवायच्या असतात नजरा सर्वांच्या
विषय तिचा निघाल्यावर कधी कधी...
असते रागवायचे लटकेच
"अस काही नाहिये" म्हणून कधी कधी...
विरहात तीच्या...
असते रडायचे गुपचुप आतुन कधी कधी...
पाहुन हात तिचा दुसर्žया हाती...
असते हसायचे लपवुन दुख: कधी कधी...
पडायच असत प्रेमात कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
पाहताना तिच्याकडेच दाखवायच असत
विचारात गुंतल्यासारख कधी कधी...
अन पाहताना तिच्याकडेच
विचारात गुंतायच असत कधी कधी...
रात्री पहायची असतात स्वप्ने तिचीच...
जागुन अशी रात्र काढावी कधी कधी...
नंतर "जागली होतिस का रात्री?"
म्हणून विचारावे कधी कधी...
मागायचा असतो देवाकडे...
हात तिचा चोरुन कधी कधी...
द्यायच असत आश्वासन त्यालाही
पाच रुपयाच्या नारळाचे कधी कधी...
चुकवायच्या असतात नजरा सर्वांच्या
विषय तिचा निघाल्यावर कधी कधी...
असते रागवायचे लटकेच
"अस काही नाहिये" म्हणून कधी कधी...
विरहात तीच्या...
असते रडायचे गुपचुप आतुन कधी कधी...
पाहुन हात तिचा दुसर्žया हाती...
असते हसायचे लपवुन दुख: कधी कधी...
पडायच असत प्रेमात कधी कधी...
बघायच असत झुरुन दुसर्žयासाठी कधी कधी...
प्रेम म्हणजे काय हे कधी कुणाला कळलेच नाही
छोटे से कोड ते, पण कधी कुणाला उलगडलच नाही...
का जीव होतो वेडा पिसा जेव्हा येते तिची आठवन
हृदयात केलेली असते तिच्या छोट्या छोट्या गोष्टींची साठवण...
मनाला तिच्या शिवाय काही दुसरे सुचत नाही
पण तिच्या शिवाय दुसरा कुठला विचार करावा असेही कधी वाटत नाही...
रात्री छान च असतात ... तिच्या स्वप्नानी भरलेल्या
देऊन जातात उभारी ... मनातल्या त्या प्रेमाच्या अंकुराला...
प्रेम कधी सफल होते तर कधी नाही... ते जीवनात कधी ही सब कूच नसत
पण तरीही हृदयाच्या कुठल्या तरी कोपर्यात ते नेहमीच जपायाच असत...
प्रेमाचे हे कोड कदाचित कधी च कुणाला उलगडणार नाही ...
पण त्या साठी हे जग प्रेम करायचे ही कधी थांबणार नाही...
छोटे से कोड ते, पण कधी कुणाला उलगडलच नाही...
का जीव होतो वेडा पिसा जेव्हा येते तिची आठवन
हृदयात केलेली असते तिच्या छोट्या छोट्या गोष्टींची साठवण...
मनाला तिच्या शिवाय काही दुसरे सुचत नाही
पण तिच्या शिवाय दुसरा कुठला विचार करावा असेही कधी वाटत नाही...
रात्री छान च असतात ... तिच्या स्वप्नानी भरलेल्या
देऊन जातात उभारी ... मनातल्या त्या प्रेमाच्या अंकुराला...
प्रेम कधी सफल होते तर कधी नाही... ते जीवनात कधी ही सब कूच नसत
पण तरीही हृदयाच्या कुठल्या तरी कोपर्यात ते नेहमीच जपायाच असत...
प्रेमाचे हे कोड कदाचित कधी च कुणाला उलगडणार नाही ...
पण त्या साठी हे जग प्रेम करायचे ही कधी थांबणार नाही...
आठवतो तो समुद्र किनारा
आठवतो तो समुद्र किनारा जिथे
तू मला भेटायला यायचीस
लाटां सारखं परतून परतून
तू मला मिठीत घ्यायचीस
आठवतो तो समुद्र किनारा जिथे
हसता हसता आपण भांडायचो
आकाशाला धरतीवर ओढून
डोळ्यातलं नक्षत्र सांडायचो
आठवतो तो समुद्र किनारा
जिथे वाळूत बोटे रूतलेली
छोट्याश्या आपल्या घराची
स्वप्नांची पहिली वीट घातलेली
आठवतो तो समुद्र किनारा जिथे
वचनांची बरसात असायची
साक्ष म्हणून, दूर कुठेतरी
एक क्षितिजरेष दिसायची
मला सारं सारं आठवतं
आठवतं नाही ते तुला काही
आपण बांधलेल्या वाळूच्या घराची
वीट मात्र ढासळली नाही
आठवतो तो समुद्र किनारा जिथे
तू मला भेटायला यायचीस
लाटां सारखं परतून परतून
तू मला मिठीत घ्यायचीस
आठवतो तो समुद्र किनारा जिथे
हसता हसता आपण भांडायचो
आकाशाला धरतीवर ओढून
डोळ्यातलं नक्षत्र सांडायचो
आठवतो तो समुद्र किनारा
जिथे वाळूत बोटे रूतलेली
छोट्याश्या आपल्या घराची
स्वप्नांची पहिली वीट घातलेली
आठवतो तो समुद्र किनारा जिथे
वचनांची बरसात असायची
साक्ष म्हणून, दूर कुठेतरी
एक क्षितिजरेष दिसायची
मला सारं सारं आठवतं
आठवतं नाही ते तुला काही
आपण बांधलेल्या वाळूच्या घराची
वीट मात्र ढासळली नाही
का कधी कधी जवळचीच माणसं इतकी कठोरपणे वागतात ?
सुखाची फ़ुले पसरवली कितीही आपण त्यांच्या वाटेवर ...
तरी ते मात्र आपल्याला, दुःखाच्या काट्यांवर चालायला लावतात !
हसवत ठेवले जरी आपण नेहमी त्यांना ...
तरी ते मात्र नेहमी आपल्या डोळ्यांना अश्रूच देतात !
सोबत केली त्यांच्या गरजेच्या वेळी आपण ...
तरी ते मात्र आपल्याला एकटं सोडून निघून जातात !
आपण त्यांच्या आठवणीत रात्रंदिवस झुरलो तरीही ...
ते मात्र आपल्याला विसरून सुखाने जगतात !
का कधी कधी जवळचीच माणसं इतकी कठोरपणे वागतात ????????????????????????
सुखाची फ़ुले पसरवली कितीही आपण त्यांच्या वाटेवर ...
तरी ते मात्र आपल्याला, दुःखाच्या काट्यांवर चालायला लावतात !
हसवत ठेवले जरी आपण नेहमी त्यांना ...
तरी ते मात्र नेहमी आपल्या डोळ्यांना अश्रूच देतात !
सोबत केली त्यांच्या गरजेच्या वेळी आपण ...
तरी ते मात्र आपल्याला एकटं सोडून निघून जातात !
आपण त्यांच्या आठवणीत रात्रंदिवस झुरलो तरीही ...
ते मात्र आपल्याला विसरून सुखाने जगतात !
का कधी कधी जवळचीच माणसं इतकी कठोरपणे वागतात ????????????????????????
कुणाच्या इतक्याही जवळ जावू नये......
कुणाच्या इतक्याही जवळ जावू नये
की आपल्याला त्याची सवय व्हावी
तडकलेच जर ह्र्दय कधी
जोडतांना असह्य यातना व्हावी
डायरीत कुणाचे नाव इतकेही येवू नये
की पानांना ते नाव जड व्हावे
एक दिवस अचानक त्या नावाचे
डायरीत येणे बंद व्हावे
स्वप्नात कुणाला असंही बघु नये
की आधाराला त्याचे हात असावे
तुटलेच जर स्वप्न अचानक
हातात आपल्या कहीच नसावे
कुणाला इतकाही वेळ देवू नये
की आपल्या क्षणाक्षणावर त्याचा अधिकार व्हावा
एक दिवस आरशासमोर आपणास
आपलाच चेहरा परका व्हावा
कुणाची इतकीही ओढ नसावी
की पदोपदी आपण त्याचीच वाट बघावी
त्याची वाट बघता बघता
आपलीच वाट दिशाहीन व्हावी
कुणाची इतकेही ऐकू नये
की कानात त्याच्याच शब्दांचा घुमजाव व्हावा
आपल्या ओठातूनही मग
त्याच्याच शब्दांचा उच्चार व्हावा
कुणाची अशीही सोबत असू नये
की प्रत्येक स्पंदनात ती जाणवावी
ती साथ गमवण्याच्या केवळ भीतीने
डोळ्यात खळकन अक्ष्रू जमावी
कुणाला इतकाही माझा म्हणू नये
की त्याचे 'मी पण' आपण विसरुन जावे
त्या संभ्रमातून त्याने आपल्याला
ठेच देवून जागे करावे
पण,पण
कुणाच्या इतक्याही दूर जावू नये
की आपल्या सावली शिवाय सोबत काहीच नसाव
की आपल्याला त्याची सवय व्हावी
तडकलेच जर ह्र्दय कधी
जोडतांना असह्य यातना व्हावी
डायरीत कुणाचे नाव इतकेही येवू नये
की पानांना ते नाव जड व्हावे
एक दिवस अचानक त्या नावाचे
डायरीत येणे बंद व्हावे
स्वप्नात कुणाला असंही बघु नये
की आधाराला त्याचे हात असावे
तुटलेच जर स्वप्न अचानक
हातात आपल्या कहीच नसावे
कुणाला इतकाही वेळ देवू नये
की आपल्या क्षणाक्षणावर त्याचा अधिकार व्हावा
एक दिवस आरशासमोर आपणास
आपलाच चेहरा परका व्हावा
कुणाची इतकीही ओढ नसावी
की पदोपदी आपण त्याचीच वाट बघावी
त्याची वाट बघता बघता
आपलीच वाट दिशाहीन व्हावी
कुणाची इतकेही ऐकू नये
की कानात त्याच्याच शब्दांचा घुमजाव व्हावा
आपल्या ओठातूनही मग
त्याच्याच शब्दांचा उच्चार व्हावा
कुणाची अशीही सोबत असू नये
की प्रत्येक स्पंदनात ती जाणवावी
ती साथ गमवण्याच्या केवळ भीतीने
डोळ्यात खळकन अक्ष्रू जमावी
कुणाला इतकाही माझा म्हणू नये
की त्याचे 'मी पण' आपण विसरुन जावे
त्या संभ्रमातून त्याने आपल्याला
ठेच देवून जागे करावे
पण,पण
कुणाच्या इतक्याही दूर जावू नये
की आपल्या सावली शिवाय सोबत काहीच नसाव
मी तिच्यात नव्हतो पण ती माझ्यात होती
तीची नव्हती कधी पण माझी साथ होती
मी आजवर कदीलांच्या उजेडात जगलो
ती चमकणा-या ता-यांच्या प्रकाशात होती
तीचा प्रवास होता मोठ्या महामार्गावरचा
माझी ती बिचारी लहान पायवाट होती
तिच्या स्वप्नांना दोरखडं जखडलेले नेहमी
माझी कधीही सुटणारी निसरति गाठ होती
तीच सुखांशी नेहमी अजोड नातं गुफ़लेल
माझ्या वाट्याला दुःखंच भरमसाठ होती.
नेहमी साखर झोपेची तिची पहाट रोजची
मी डोळे मिटले नाही माझी सदा पहाट होती.
आज म्हणतेय मी चुकली पण काय फ़ायदा
खरच फ़ार उशीरा तीची ही साद होती.
मी स्मशांन वाटेवर असताना तिला कळाल
आज म्हणे ती दिवसभर देवळात होती...
तीची नव्हती कधी पण माझी साथ होती
मी आजवर कदीलांच्या उजेडात जगलो
ती चमकणा-या ता-यांच्या प्रकाशात होती
तीचा प्रवास होता मोठ्या महामार्गावरचा
माझी ती बिचारी लहान पायवाट होती
तिच्या स्वप्नांना दोरखडं जखडलेले नेहमी
माझी कधीही सुटणारी निसरति गाठ होती
तीच सुखांशी नेहमी अजोड नातं गुफ़लेल
माझ्या वाट्याला दुःखंच भरमसाठ होती.
नेहमी साखर झोपेची तिची पहाट रोजची
मी डोळे मिटले नाही माझी सदा पहाट होती.
आज म्हणतेय मी चुकली पण काय फ़ायदा
खरच फ़ार उशीरा तीची ही साद होती.
मी स्मशांन वाटेवर असताना तिला कळाल
आज म्हणे ती दिवसभर देवळात होती...
मी कोण?
मी एक थेंब.......
जीवनाच्या पावसाबरोबर येणारा.........
आयुष्याच्या पानावर विसावणारा............
काही क्षण विसावून ओघळून जाणारा........
दुसर्या थेंबाशी एकरूप होणारा............
कोवळ्या उन्हात मोत्यासारखा चमचमनारा..........
क्षणभराच्या अस्तितवानेही दुसर्यांना आनंद देणारा...........
अन जाता जाता अनेक क्षणांची आठवण ठेवून जाणारा.........
मी एक थेंब.......
जीवनाच्या पावसाबरोबर येणारा.........
आयुष्याच्या पानावर विसावणारा............
काही क्षण विसावून ओघळून जाणारा........
दुसर्या थेंबाशी एकरूप होणारा............
कोवळ्या उन्हात मोत्यासारखा चमचमनारा..........
क्षणभराच्या अस्तितवानेही दुसर्यांना आनंद देणारा...........
अन जाता जाता अनेक क्षणांची आठवण ठेवून जाणारा.........
नात्याच फुलन आणि उमालन...
ख़रच सांगते नात
जपता आल पाहिजे
अपुलाकिने नात्यासाठी
खपता आल पाहिजे
खपता आल म्हणजे
नात हलूहलू फुलत
एखाद्या नाजुक फुलासारख
नात हलुवार उमलत
फुल उमलून आल की
आपण त्याला जपतो ना!
ते टवटवित राहण्यासाठी
आपण जिवापाड खपतो ना!
असच नातही टवटवित
रहायला पाहिजे
एकमेकात गुरफुटून
वाहायला पाहिजे
कारण वाहता आल म्हणजे
स्वप्न पाहताही येत
नात्यांच्या बेधुंद पावसात
चिंब न्हाहताही येत
अस चिंब चिंब न्हाहल
की नात पुन्हा एकदा फुलत
पुन्हा नाजुक फुलासारख
नात हलुवार उमलत....
जपता आल पाहिजे
अपुलाकिने नात्यासाठी
खपता आल पाहिजे
खपता आल म्हणजे
नात हलूहलू फुलत
एखाद्या नाजुक फुलासारख
नात हलुवार उमलत
फुल उमलून आल की
आपण त्याला जपतो ना!
ते टवटवित राहण्यासाठी
आपण जिवापाड खपतो ना!
असच नातही टवटवित
रहायला पाहिजे
एकमेकात गुरफुटून
वाहायला पाहिजे
कारण वाहता आल म्हणजे
स्वप्न पाहताही येत
नात्यांच्या बेधुंद पावसात
चिंब न्हाहताही येत
अस चिंब चिंब न्हाहल
की नात पुन्हा एकदा फुलत
पुन्हा नाजुक फुलासारख
नात हलुवार उमलत....
म्हणुन आम्हाला प्रेम करायला अजुन जमलेच नाही......
कीतीही सुदर मुलगी दीसली
तरी,
तीची स्तुती करुन तीला
हरबरयाच्या झाडावर
चढ्वायला
आम्हाला कधी जमलेच नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
कोणाच्या मागे
शीट्ट्यामारत फीरण
आमच्या तत्वात कधी बसलेच
नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
कोणी जर आवड्लीच तर
स्वतः हुन गप्पांना सुरवात
करायला
आम्हाला कधी जमलेच नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
दुसरयाचे वीचार ऎकत
असतांना
आपले वीचार मांडण्याचि
संधी
आम्हाला कधी साधताच आली
नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
कधी हीमत करुन कोणाला जर
वीचारलेच
तर मी तुला त्या
द्रुषटीनीकधी बघीतलेच नाही
या व्यतीरीक्त दुसरे काही
आम्हाला ऎकायलाच मीळाले नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
प्रेमात नाहीचा अर्थ हो
असतो
हे गणीत आम्हाल कधी समजलेच
नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
फुलपाखरा प्रमाणे आम्ही ही
बरयाच सुदर फुलां मधे
वाव्ररत होतो
पण जाउन बसन्यासारखे फुल
अजुन आम्हाला दीसलेच नाही
तरी,
तीची स्तुती करुन तीला
हरबरयाच्या झाडावर
चढ्वायला
आम्हाला कधी जमलेच नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
कोणाच्या मागे
शीट्ट्यामारत फीरण
आमच्या तत्वात कधी बसलेच
नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
कोणी जर आवड्लीच तर
स्वतः हुन गप्पांना सुरवात
करायला
आम्हाला कधी जमलेच नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
दुसरयाचे वीचार ऎकत
असतांना
आपले वीचार मांडण्याचि
संधी
आम्हाला कधी साधताच आली
नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
कधी हीमत करुन कोणाला जर
वीचारलेच
तर मी तुला त्या
द्रुषटीनीकधी बघीतलेच नाही
या व्यतीरीक्त दुसरे काही
आम्हाला ऎकायलाच मीळाले नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
प्रेमात नाहीचा अर्थ हो
असतो
हे गणीत आम्हाल कधी समजलेच
नाही
म्हणुन आम्हाला प्रेम
करायला अजुन जमलेच नाही
फुलपाखरा प्रमाणे आम्ही ही
बरयाच सुदर फुलां मधे
वाव्ररत होतो
पण जाउन बसन्यासारखे फुल
अजुन आम्हाला दीसलेच नाही
काय चाललंय तरी काय...........
काय चाललंय तरी काय
हे कळायला मार्ग असावा लागतो ....
आजकाल तर होश यायला किंवा बेहोश व्हायला
तुझा चेहरा दिसावा लागतो ....
ए, खरंच तुझ्या आठवणीत मला वेड लागेल काय?
आणि माला वेड लागलेलं तुला चालेल काय?
तुझ्या आठवांना हेवा वाटावा असं काही करून जा
नेहमीच तुझी आठवण येते कधी तू ही येउन जा ...
तुझ्या आठवांचा लळा जपतो आहे मनापासून
एक आसवांचा झरा झरतो आहे मनापासून .....
हे कळायला मार्ग असावा लागतो ....
आजकाल तर होश यायला किंवा बेहोश व्हायला
तुझा चेहरा दिसावा लागतो ....
ए, खरंच तुझ्या आठवणीत मला वेड लागेल काय?
आणि माला वेड लागलेलं तुला चालेल काय?
तुझ्या आठवांना हेवा वाटावा असं काही करून जा
नेहमीच तुझी आठवण येते कधी तू ही येउन जा ...
तुझ्या आठवांचा लळा जपतो आहे मनापासून
एक आसवांचा झरा झरतो आहे मनापासून .....
ती चालली होती, एकटीच एकटिच्या वाटेने.....
ती चालली होती, एकटीच एकटिच्या वाटेने.....
कुणाचीतरी सोबत मिळेल या वेडया आशेने......
तसा डोक्यावरचा सुर्य होताच तिच्या साथीला.....
जणु तो साथ देत होता तिच्या संथ गतीला.......
तिला भान न होते तिच्याही अस्तित्वाचे.........
चटकेही लागत नव्हते पाया खालच्या विस्तवाचे......
अचानक डोक्यावरचा सुर्य ढगाआड जाउ लागला.....
भर दिवसा हवेत मंद वारा वाहु लागला.....
तिच्या शांत चेहरयावर हसु उमटले......
गुढ प्रकृतीचे जणु फक्त तिलाच उमगले......
आतुर होऊन ती ढगाकडे पाहु लागली.......
पावसाच्या नुसत्या कल्पनेने ती प्रफ़ुल्लीत होऊ लागली.....
तिला वाटल पावसाच्या आगणित सरी तिच्यावर कोसळणार.....
अन.. मतीचा सुगंध तिच्या श्वासात मिसळानार......
पन....तो मात्र तिला नुसतीच आशा दाखऊन परतला.....
ढगाआड लपलेला सुर्य गालतल्या गालत हसला......
डोळयातुन तिच्या पाण्याचे अनेक थेंब ओघळले.......
त्या थेंबाणी मुळे जनु सारे आसमंत उजळले....
ती शुन्य नजरेने तिच्या वाटेकडे पाहु लागली.......
थकलेली पाऊले पुन्हा ऊचलु लागली.... अन...ति पुन्हा एकटिच चालु लागली
कुणाचीतरी सोबत मिळेल या वेडया आशेने......
तसा डोक्यावरचा सुर्य होताच तिच्या साथीला.....
जणु तो साथ देत होता तिच्या संथ गतीला.......
तिला भान न होते तिच्याही अस्तित्वाचे.........
चटकेही लागत नव्हते पाया खालच्या विस्तवाचे......
अचानक डोक्यावरचा सुर्य ढगाआड जाउ लागला.....
भर दिवसा हवेत मंद वारा वाहु लागला.....
तिच्या शांत चेहरयावर हसु उमटले......
गुढ प्रकृतीचे जणु फक्त तिलाच उमगले......
आतुर होऊन ती ढगाकडे पाहु लागली.......
पावसाच्या नुसत्या कल्पनेने ती प्रफ़ुल्लीत होऊ लागली.....
तिला वाटल पावसाच्या आगणित सरी तिच्यावर कोसळणार.....
अन.. मतीचा सुगंध तिच्या श्वासात मिसळानार......
पन....तो मात्र तिला नुसतीच आशा दाखऊन परतला.....
ढगाआड लपलेला सुर्य गालतल्या गालत हसला......
डोळयातुन तिच्या पाण्याचे अनेक थेंब ओघळले.......
त्या थेंबाणी मुळे जनु सारे आसमंत उजळले....
ती शुन्य नजरेने तिच्या वाटेकडे पाहु लागली.......
थकलेली पाऊले पुन्हा ऊचलु लागली.... अन...ति पुन्हा एकटिच चालु लागली
कधीतरी वाटतं कुणीतरी सोबत असावं
कधीतरी वाटतं कुणीतरी सोबत असावं
माझ्याच विचारांनी दिवसाची सुरवात करणारं,
कधीतरी वाटतं कुणीतरी सोबत असावं
होता विरह थोडातरी काळजी घे स्वतःची म्हणणारं
हे सारं बोलताना नकळतपणे दोन आसु गाळणारं
कुणीतरी असावं माझ्या परतीच्या वाटेवर डोळे लावुन बसणारं
काहीही झालंतरी माझा फोन कट न करणारं
आणि बोलणे कुणालाही समजणारही नाही इतक्या सहजतेने बोलणारं
कुणीतरी असावं अश्या माझ्याशी तासंतास गप्पा मारणारं
दिवसभरं माझ्या फोनची आतुरतेने वाट पाहणारं
फोन आल्यावर माझ्यावरं लटके लटके रागवणारं
कुणीतरी असावं मी समजावल्यावर मात्र नचुकता सॉरी म्हणणारं
सुट्टीच्या दिवशी भेटायला यायला सांगणारं
थोडासा तरी उशीर झाला येण्यासाठी तर येरझारया घालणारं
कुणीतरी असावं सोबत आतुरतेने माझी वाटं पाहणारं
माझ्या डोळ्यांतील भाव बोलले नाही तरी जाणणारं
एखाध्या नाजुक भावक्षणी डोळ्यातुन पाणी गाळणारं
माझ्याच विचारांनी दिवसाची सुरवात करणारं,
कधीतरी वाटतं कुणीतरी सोबत असावं
होता विरह थोडातरी काळजी घे स्वतःची म्हणणारं
हे सारं बोलताना नकळतपणे दोन आसु गाळणारं
कुणीतरी असावं माझ्या परतीच्या वाटेवर डोळे लावुन बसणारं
काहीही झालंतरी माझा फोन कट न करणारं
आणि बोलणे कुणालाही समजणारही नाही इतक्या सहजतेने बोलणारं
कुणीतरी असावं अश्या माझ्याशी तासंतास गप्पा मारणारं
दिवसभरं माझ्या फोनची आतुरतेने वाट पाहणारं
फोन आल्यावर माझ्यावरं लटके लटके रागवणारं
कुणीतरी असावं मी समजावल्यावर मात्र नचुकता सॉरी म्हणणारं
सुट्टीच्या दिवशी भेटायला यायला सांगणारं
थोडासा तरी उशीर झाला येण्यासाठी तर येरझारया घालणारं
कुणीतरी असावं सोबत आतुरतेने माझी वाटं पाहणारं
माझ्या डोळ्यांतील भाव बोलले नाही तरी जाणणारं
एखाध्या नाजुक भावक्षणी डोळ्यातुन पाणी गाळणारं
सुख म्हणे........
सुख म्हणे शोधायच नसत ते आपोआपच मिळत
खरच अस असत का?
मग ह्या जगात कुणीच दुक्खी नसत नाही का?
सुख हे मानन्यावर असत अस मला वाटत
कुणाला पावसात अखंड भिजुन सुख मिळत
तर कुणाला नुसताच पाउस बघून सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला प्राजक्ताच्या सुवासात सुख मिळत
तर कुणाला तीच फूल तोडून सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला मित्रांमध्ये रमण्यात सुख मिळत
तर कुणाला एकटाच रहाण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला प्रियकराची वाट बघण्यात सुख मिळत
तर कुणाला प्रियकराला वाट बघायला लावण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला प्रेम देण्यात सुख मिळत
तर कुणाला प्रेम घेण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला ही कविता लिहिण्यात सुख मिळत
तर कुणाला ही कविता वाचण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला देव देव करण्यात सुख मिळत
तर कुणाला फक्त मनापासून नमस्कार करण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला हसता हसता आयुष्याशी दोन हात करण्यात सुख मिळत
तर कुणाला रोज़ रोज़ रडून रडून जगण्यात सुख मिळत
खरच अस असत का?
मग ह्या जगात कुणीच दुक्खी नसत नाही का?
सुख हे मानन्यावर असत अस मला वाटत
कुणाला पावसात अखंड भिजुन सुख मिळत
तर कुणाला नुसताच पाउस बघून सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला प्राजक्ताच्या सुवासात सुख मिळत
तर कुणाला तीच फूल तोडून सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला मित्रांमध्ये रमण्यात सुख मिळत
तर कुणाला एकटाच रहाण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला प्रियकराची वाट बघण्यात सुख मिळत
तर कुणाला प्रियकराला वाट बघायला लावण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला प्रेम देण्यात सुख मिळत
तर कुणाला प्रेम घेण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला ही कविता लिहिण्यात सुख मिळत
तर कुणाला ही कविता वाचण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला देव देव करण्यात सुख मिळत
तर कुणाला फक्त मनापासून नमस्कार करण्यात सुख मिळत
सुख हे मानन्यावर असत......
कुणाला हसता हसता आयुष्याशी दोन हात करण्यात सुख मिळत
तर कुणाला रोज़ रोज़ रडून रडून जगण्यात सुख मिळत
मी तुझी आवड नाही...
मी तुझी आवड नाही...
आज परत समजल मला की, मी तुझी आवड नाही
जवळ असून सुद्धा मी तुझ्या भावनेत नाही
प्रेमापोटी बरीच दुःख हसत गेलेली मी
पण आज हा डोंगर उचलण्याची शक्ति माझ्यात नाही
मी तुझ्या ह्रुदयात कधी नव्हतेच रे
माझ्या प्रत्येक दुखला तूच रडवला रे
माझी मी एकली बरी असे वाटते
प्रेम करता करता अर्ध्यावरती डाव तू मोडला रे
आज परत समजल मला की, मी तुझी आवड नाही
जवळ असून सुद्धा मी तुझ्या भावनेत नाही
प्रेमापोटी बरीच दुःख हसत गेलेली मी
पण आज हा डोंगर उचलण्याची शक्ति माझ्यात नाही
मी तुझ्या ह्रुदयात कधी नव्हतेच रे
माझ्या प्रत्येक दुखला तूच रडवला रे
माझी मी एकली बरी असे वाटते
प्रेम करता करता अर्ध्यावरती डाव तू मोडला रे
म्हणून त्या कविता मी परत वाचत नाही...!
निजण्याआधी तुज्यावर कविता करायच्या
हे तर आता रोजचंच झालंय
आणि याची कितीही सवय झाली आहे असं म्हटलं
तरी प्रत्येक वेळेस लिहिताना मला भरून आलंय
मी कविता का लिहितो
हे मला खरंच कळत नाही
कारण जिच्यासाठी मी त्या लिहितो
तिच्यापर्यंत त्या कधीच पोहोचत नाही
आणि मनाची परत घालमेल नको
म्हणून मी ही त्या परत वाचत नाही
तुला खरं वाटणार नाही
पण माझ्या कवितेचा प्रत्येक शब्द माझं काळीज जाळतो
तू माझ्या शब्दाकडे नीट पाहिलंस
तर तुलाही कळेल की
माझा प्रत्येक शब्द मूक अश्रू ढाळतो
माझ्या या कविता
मला कधीही न सुटलेलं कोडं आहे
अफाट दुखः दाबलय मनात
कवितेतून बाहेर आलेलं हे फक्त थोडं आहे
आज वाटलं की अश्रूंच्या शाईनेच कविता लिहावी
तसेही डोळ्यातून ते आज काल आटता-आटत नाही
हे ऐकून अश्रूही आज बोलले
म्हणाले, मनात घुसमट होते म्हणून बाहेर येतो
तर आता तुला तेही पटत नाही
हे तर आता रोजचंच झालंय
आणि याची कितीही सवय झाली आहे असं म्हटलं
तरी प्रत्येक वेळेस लिहिताना मला भरून आलंय
मी कविता का लिहितो
हे मला खरंच कळत नाही
कारण जिच्यासाठी मी त्या लिहितो
तिच्यापर्यंत त्या कधीच पोहोचत नाही
आणि मनाची परत घालमेल नको
म्हणून मी ही त्या परत वाचत नाही
तुला खरं वाटणार नाही
पण माझ्या कवितेचा प्रत्येक शब्द माझं काळीज जाळतो
तू माझ्या शब्दाकडे नीट पाहिलंस
तर तुलाही कळेल की
माझा प्रत्येक शब्द मूक अश्रू ढाळतो
माझ्या या कविता
मला कधीही न सुटलेलं कोडं आहे
अफाट दुखः दाबलय मनात
कवितेतून बाहेर आलेलं हे फक्त थोडं आहे
आज वाटलं की अश्रूंच्या शाईनेच कविता लिहावी
तसेही डोळ्यातून ते आज काल आटता-आटत नाही
हे ऐकून अश्रूही आज बोलले
म्हणाले, मनात घुसमट होते म्हणून बाहेर येतो
तर आता तुला तेही पटत नाही
एकदा ती माझ्याकडे आली..
एकदा ती माझ्याकडे आली
माझ्याबरोबर 'चल' म्हणाली,
'हो' म्हणायच्या आतंच ती
देऊन हात, घेऊन गेली
होतो सोबत आम्ही चालत
कधी शांत कधी बोलत,
पायवाट निळसर नव्हती संपत
नभी चांदणे, चंद्रासंगत
गोड गप्पा नव्हत्या थांबत
सुरेल आवाज जणू कोकिळेगत
मौनामधे भासे दिव्य एक रंगत
अनवट सूर, बासरीचे उमलत
हसताना ती बाहुली दिसायची
बारीक डोळे अलगद लाजायची,
गालांवर खळी नाजुक पडायची
नयन शिंपल्यात, जपावी वाटायची
तरूतळी एका आम्ही बसलो
मनीचे सारे तिला मी वदलो,
हात थरथरता तिच्या हातात
परि नजर थेट डोळ्यात
काय झालं पूढे सांगत नाही
स्वप्न सारं पुन्हा आठवायचं नाही,
झालो जागा तरी उठलो नाही
करत विचार पडलो मी,
प्रेमामधे तर पडलो नाही !
...........................इमेल फौरवर्ड
माझ्याबरोबर 'चल' म्हणाली,
'हो' म्हणायच्या आतंच ती
देऊन हात, घेऊन गेली
होतो सोबत आम्ही चालत
कधी शांत कधी बोलत,
पायवाट निळसर नव्हती संपत
नभी चांदणे, चंद्रासंगत
गोड गप्पा नव्हत्या थांबत
सुरेल आवाज जणू कोकिळेगत
मौनामधे भासे दिव्य एक रंगत
अनवट सूर, बासरीचे उमलत
हसताना ती बाहुली दिसायची
बारीक डोळे अलगद लाजायची,
गालांवर खळी नाजुक पडायची
नयन शिंपल्यात, जपावी वाटायची
तरूतळी एका आम्ही बसलो
मनीचे सारे तिला मी वदलो,
हात थरथरता तिच्या हातात
परि नजर थेट डोळ्यात
काय झालं पूढे सांगत नाही
स्वप्न सारं पुन्हा आठवायचं नाही,
झालो जागा तरी उठलो नाही
करत विचार पडलो मी,
प्रेमामधे तर पडलो नाही !
...........................इमेल फौरवर्ड
जेव्हा कधी कोणावर प्रेम करशील..
जेव्हा कधी कोणावर प्रेम करशील
तुला माझी आठवण होईल
तुझ्याही डोळयांत तेव्हा
माझ्यासोबतच्या क्षणांची साठवण होईल
आठवणी जेव्हा माझ्या
तुला एकांतात कवटाळतील
तुझ्याही नजरा तेव्हा
माझ्या शोधात सैरावैरा पळतील
जेव्हा त्याला प्रेमाने बघशील
तेव्हा तुला मी दिसेन...
त्याला शोधणा-या तुझ्या नजरेत
तेव्हा फक्त मी असेन...
तेव्हा तुला माझे शब्द पटतील
तुझ्याही नजरेत तेव्हा...
माझ्यासाठी अश्रू दाटतील....
माझ्यासाठी रडणारे ते अश्रू
तेव्हा तुझ्यावरच हसतील
कारण तुझ्या गालांवर टिपणारे त्यांना
ते ओठ तेव्हा माझे नसतील...!!!
...................... इमेल फौरवर्ड
तुला माझी आठवण होईल
तुझ्याही डोळयांत तेव्हा
माझ्यासोबतच्या क्षणांची साठवण होईल
आठवणी जेव्हा माझ्या
तुला एकांतात कवटाळतील
तुझ्याही नजरा तेव्हा
माझ्या शोधात सैरावैरा पळतील
जेव्हा त्याला प्रेमाने बघशील
तेव्हा तुला मी दिसेन...
त्याला शोधणा-या तुझ्या नजरेत
तेव्हा फक्त मी असेन...
तेव्हा तुला माझे शब्द पटतील
तुझ्याही नजरेत तेव्हा...
माझ्यासाठी अश्रू दाटतील....
माझ्यासाठी रडणारे ते अश्रू
तेव्हा तुझ्यावरच हसतील
कारण तुझ्या गालांवर टिपणारे त्यांना
ते ओठ तेव्हा माझे नसतील...!!!
...................... इमेल फौरवर्ड
मैत्रिण ...
समोर आलॊ की थोडीशी हड्बडावी,
बोलली नाही तरी आपल्याकडे बघून गोड हसावी.
चालता चालताच पाठून तिनं हाक मारावी,
घर जवळ येताच पुढे निघून जावी.
आपण नसलॊ की थोडीशी हिरमूसावी,
दिसलो की गालवर छान खळी पडावी.
कधी हसता हसताच ती रडावी,
कधी रडता रडताच खुद्कन हसावी.
हक्काने आपल्यावर रागवावी,
मग कही न बोलताच निघून जावी.
नंतर चूक कळल्यावर नुसता मिसकॉल द्यावी,
आपण कॉल केल्यावर मात्र मुद्दाम तो कट् करावी.
सकाळी भेटल्यावर हीचकीचत बोलावी,
निरागस चेहऱ्याने मग माफ़ी मागावी.
लेक्चर ला नसलो तर तिने प्रेसेन्टी लावावी,
वाढदीवसाच्या पार्टीला मात्र नेहमी अबसेन्ट असावी.
ती आनंदात असली की घडघडुन बोलावी,
नाहीतर थोडीशी अबॊल रहावी.
सुखात सगळ्यांना सामिल करावी,
व्यथा फक्त माझ्याकडेच बोलावी.
बाहेरगावी कुठे गेलो तर तिची आठवण यावी,
आठवण काढताच तिला मात्र उचकी लागावी.
परत आल्यावर हसतानाही डोळ्यात पाणी भरावी,
"साधा एक फोनही केला नाही!" म्हणत रुसुन बसावी.
थोडा वेळ मग ती शांत रहावी,
पुढच्याच क्षणाला "माझ्यासाठी काय़ आणले?" म्हणुन विचारावी.
ती बरोबर असली की आधार वाटावी,
अशीही मैत्रिण नशिबानेच लाभावी.
बोलली नाही तरी आपल्याकडे बघून गोड हसावी.
चालता चालताच पाठून तिनं हाक मारावी,
घर जवळ येताच पुढे निघून जावी.
आपण नसलॊ की थोडीशी हिरमूसावी,
दिसलो की गालवर छान खळी पडावी.
कधी हसता हसताच ती रडावी,
कधी रडता रडताच खुद्कन हसावी.
हक्काने आपल्यावर रागवावी,
मग कही न बोलताच निघून जावी.
नंतर चूक कळल्यावर नुसता मिसकॉल द्यावी,
आपण कॉल केल्यावर मात्र मुद्दाम तो कट् करावी.
सकाळी भेटल्यावर हीचकीचत बोलावी,
निरागस चेहऱ्याने मग माफ़ी मागावी.
लेक्चर ला नसलो तर तिने प्रेसेन्टी लावावी,
वाढदीवसाच्या पार्टीला मात्र नेहमी अबसेन्ट असावी.
ती आनंदात असली की घडघडुन बोलावी,
नाहीतर थोडीशी अबॊल रहावी.
सुखात सगळ्यांना सामिल करावी,
व्यथा फक्त माझ्याकडेच बोलावी.
बाहेरगावी कुठे गेलो तर तिची आठवण यावी,
आठवण काढताच तिला मात्र उचकी लागावी.
परत आल्यावर हसतानाही डोळ्यात पाणी भरावी,
"साधा एक फोनही केला नाही!" म्हणत रुसुन बसावी.
थोडा वेळ मग ती शांत रहावी,
पुढच्याच क्षणाला "माझ्यासाठी काय़ आणले?" म्हणुन विचारावी.
ती बरोबर असली की आधार वाटावी,
अशीही मैत्रिण नशिबानेच लाभावी.
म्हणून तर बघा - I LOVE YOU ...
कोणाच्या तरी येण्याने आयुष्यच कधी कधी बदलून जातं
आपलं सारं जगच त्यांच्याभोवती फिरू लागतं
जिवंत राहणं आणि एक एक क्षण जगणं
यातला फरक समजू लागतो
नाही नाही म्हणता आपणही
प्रेमात पडू लागतो
कधी हसणं विसरून गेलो तर
ते हसायला शिकवतात
जीवन हे खऱ्या अर्थाने
जगायला शिकवतात
पण एक दिवस जेव्हा ते दूर निघून जातात....
आपलं आयुष्यच अर्थशून्य वाटू लागतं
त्यांच्या गोड आठवणींमधे वेडं मन झुरू लागतं
कारण प्रत्येकालाच गरज असते एका साथीदाराची,
प्रत्येक क्षणाला प्रीतीच्या रंगात रंगवण्यासाठी
त्याच्या गोड गुलाबी स्वप्नात हरवण्यासाठी
म्हणूनच ........
असेल जर कोणी असं खास तुमच्याजवळ
जाऊ देऊ नका त्यांना कधी दूर
एकदा जवळ घेऊन म्हणून तर बघा
" I LOVE YOU "
........................ इमेल फौरवर्ड
आपलं सारं जगच त्यांच्याभोवती फिरू लागतं
जिवंत राहणं आणि एक एक क्षण जगणं
यातला फरक समजू लागतो
नाही नाही म्हणता आपणही
प्रेमात पडू लागतो
कधी हसणं विसरून गेलो तर
ते हसायला शिकवतात
जीवन हे खऱ्या अर्थाने
जगायला शिकवतात
पण एक दिवस जेव्हा ते दूर निघून जातात....
आपलं आयुष्यच अर्थशून्य वाटू लागतं
त्यांच्या गोड आठवणींमधे वेडं मन झुरू लागतं
कारण प्रत्येकालाच गरज असते एका साथीदाराची,
प्रत्येक क्षणाला प्रीतीच्या रंगात रंगवण्यासाठी
त्याच्या गोड गुलाबी स्वप्नात हरवण्यासाठी
म्हणूनच ........
असेल जर कोणी असं खास तुमच्याजवळ
जाऊ देऊ नका त्यांना कधी दूर
एकदा जवळ घेऊन म्हणून तर बघा
" I LOVE YOU "
........................ इमेल फौरवर्ड
कुणीतरी असलं पाहिजे...
कुणीतरी असलं पाहिजे...
कुणीतरी असलं पाहिजे...
कुणीतरी असलं पाहिजे...
संध्याकाळी घरी गेल्यावर
आपल्यासाठी दार उघडायला..
सकाळी घरातून बाहेर पडताना
"लवकर ये" असं सांगायला...
मीटिंग मधून बाहेर आल्यावर
"back" असा मेसेज टाकायला...
"कंटाळा आलाय" हे कंटाळवाणं वाक्य
कंटाळा येईपर्यंत सांगायला...
इच्छित स्थळी पोचल्यावर
"सुखरूप पोचले" चा फोन करायला....
ट्रेक साठी जाताना "फार भिजू नकोस"
असं बजावायला...
उशीर होत असेल, तर
"जेवून घ्या" असं सांगायला....
कितीही वेळा सांगितलं तरीही
आपल्यासाठी जेवायचं
थांबायला...
घरी आल्यावर आज काल झालं
ते सगळं सगळं सांगायला...
कटकटींचं मळभ हटवून
मन स्वच्छ करायला.....
कुणीतरी असलं पाहिजे...
कुणीतरी असलं पाहिजे...
संध्याकाळी घरी गेल्यावर
आपल्यासाठी दार उघडायला..
सकाळी घरातून बाहेर पडताना
"लवकर ये" असं सांगायला...
मीटिंग मधून बाहेर आल्यावर
"back" असा मेसेज टाकायला...
"कंटाळा आलाय" हे कंटाळवाणं वाक्य
कंटाळा येईपर्यंत सांगायला...
इच्छित स्थळी पोचल्यावर
"सुखरूप पोचले" चा फोन करायला....
ट्रेक साठी जाताना "फार भिजू नकोस"
असं बजावायला...
उशीर होत असेल, तर
"जेवून घ्या" असं सांगायला....
कितीही वेळा सांगितलं तरीही
आपल्यासाठी जेवायचं
थांबायला...
घरी आल्यावर आज काल झालं
ते सगळं सगळं सांगायला...
कटकटींचं मळभ हटवून
मन स्वच्छ करायला.....
मंगळवार, १४ जुलै, २००९
Goal Setting:
Goal Setting:
Setting your goals will help manifest your success. You must know where you're going in order to know how to get there. Below are some things to think about.
What are your goals? What is it that you really want? This may sound like a simple question but is it really? When I first sat down to write my goals, I thought to myself, "this will be easy", but it wasn't! Don't think of goals as money or happiness, that's too broad. Think of goals in specifics.
Think of detailed goals, such as "to make $10,000 more this year than last year" as opposed to "to make lots more money this year". See the difference? Goals need to be specifically determined in order to decide the direction to take.
What direction do you take if you don't know exactly where you're going?
Let's use taking a cab as an example: If you said to a cab driver, "Take me somewhere." He would ask, "Where?" You would be forced to narrow down your location. Replying, "Somewhere downtown," still wouldn't be good enough because he would need to know exactly what street.
Without realizing it, so many people do the same thing with their lives! It's amazing but true. Some live each day as it comes and hardly give tomorrow (their goals) a second thought. In some instances this is okay, but not when planning for the future! Today, once gone, cannot be brought back, so take the time to sit down and plan. Starting with your goals!
Needs vs. Wants:-
Goals can be things you need or want. It's best to start with primary goals; your needs. Such as the means to pay your rent, bills, insurance, car repairs etc. Sometimes 'wants' will sneak in on the 'needs' list so pay close attention that you only list your 'needs' first.
This will give you a baseline to work with. Once you know the bare minimum needs, you will know what you must accomplish before you do anything else. It's at this point that you build. Next list the things you want. You may find the things you want aren't always material things. I found myself listing things like 'to be more assertive' or 'to use my time more wisely' along with the new car or big house. These self betterments aren't things that money can buy, but they are goals. And with every accomplished goal your self esteem will rise to give you the strength to keep going.
If you've ever watched interviews with famous people, many of them rock stars, you see many who have accomplished their material goals but not their personal, self betterment goals. They hit it big, had their mansions, cars, friends, and anything else they could want. But the story almost always ends the same, they either hit rock bottom, used drugs or died young from unhealthy living.
Once the majority of these rock stars (the ones that survived) "grew up" their story is usually now a happy one. They have had the time to think and have found their mental peace. Even though they skyrocketed to fame and fortune which were their material goals, they still weren't happy. It was the mental peace and personal growth that made life bearable. The same is true for your own accomplishments. Don't forget to list goals that will make you grow as a person.
Mental preparation is so important.
Now that you have your 'needs' and 'wants' list make sure you listed as many things as you could think of for each. Compare them and see what you think. Believe it or not, you just did what most all successful people have done before they climbed the ladder of success. True success both mentally and financially is through a series of experiences. Financial success is best built, not 'hit big all at once'.
Many new online marketers are under the impression they will hit the net hard and become tremendously wealthy overnight. Fortunately this is not true. There is nothing more satisfying than to work hard and see your accomplishments steadily grow into your dreams. So be prepared to climb and enjoy the experience!
Setting your goals will help manifest your success. You must know where you're going in order to know how to get there. Below are some things to think about.
What are your goals? What is it that you really want? This may sound like a simple question but is it really? When I first sat down to write my goals, I thought to myself, "this will be easy", but it wasn't! Don't think of goals as money or happiness, that's too broad. Think of goals in specifics.
Think of detailed goals, such as "to make $10,000 more this year than last year" as opposed to "to make lots more money this year". See the difference? Goals need to be specifically determined in order to decide the direction to take.
What direction do you take if you don't know exactly where you're going?
Let's use taking a cab as an example: If you said to a cab driver, "Take me somewhere." He would ask, "Where?" You would be forced to narrow down your location. Replying, "Somewhere downtown," still wouldn't be good enough because he would need to know exactly what street.
Without realizing it, so many people do the same thing with their lives! It's amazing but true. Some live each day as it comes and hardly give tomorrow (their goals) a second thought. In some instances this is okay, but not when planning for the future! Today, once gone, cannot be brought back, so take the time to sit down and plan. Starting with your goals!
Needs vs. Wants:-
Goals can be things you need or want. It's best to start with primary goals; your needs. Such as the means to pay your rent, bills, insurance, car repairs etc. Sometimes 'wants' will sneak in on the 'needs' list so pay close attention that you only list your 'needs' first.
This will give you a baseline to work with. Once you know the bare minimum needs, you will know what you must accomplish before you do anything else. It's at this point that you build. Next list the things you want. You may find the things you want aren't always material things. I found myself listing things like 'to be more assertive' or 'to use my time more wisely' along with the new car or big house. These self betterments aren't things that money can buy, but they are goals. And with every accomplished goal your self esteem will rise to give you the strength to keep going.
If you've ever watched interviews with famous people, many of them rock stars, you see many who have accomplished their material goals but not their personal, self betterment goals. They hit it big, had their mansions, cars, friends, and anything else they could want. But the story almost always ends the same, they either hit rock bottom, used drugs or died young from unhealthy living.
Once the majority of these rock stars (the ones that survived) "grew up" their story is usually now a happy one. They have had the time to think and have found their mental peace. Even though they skyrocketed to fame and fortune which were their material goals, they still weren't happy. It was the mental peace and personal growth that made life bearable. The same is true for your own accomplishments. Don't forget to list goals that will make you grow as a person.
Mental preparation is so important.
Now that you have your 'needs' and 'wants' list make sure you listed as many things as you could think of for each. Compare them and see what you think. Believe it or not, you just did what most all successful people have done before they climbed the ladder of success. True success both mentally and financially is through a series of experiences. Financial success is best built, not 'hit big all at once'.
Many new online marketers are under the impression they will hit the net hard and become tremendously wealthy overnight. Fortunately this is not true. There is nothing more satisfying than to work hard and see your accomplishments steadily grow into your dreams. So be prepared to climb and enjoy the experience!
Be Positive
This may sound quite aberrant to most of the younger generations who are not really exposed to the personality development articles, books or motivational lectures.
Being positive does not indicate that we aren't able to handle a situation which is of abstruse nature. Being positive means, seeing the opportunity, seeing the best option that is available in any situation
.
Generally people criticize themselves, time and other previous situations whenever, they are caught up in a problem, jinx etc.
Basically, abecedarians who are undergoing personality development through self interest or by means of their parents, pretty well fall into such traps of criticizing themselves for what has happened. But, let me tell you, if you have chosen to be strong, then nothing can make you weak, if you have chosen to be weak, nothing can make you strong. The transformation from weak to strong and vice versa is very much dependent upon your self esteem " The way you feel about yourself", will and of course positive attitude.
People are bound to make mistakes; and they should, in fact to make your brains work. Yes, when you commit mistakes or things go wrong, as they may sometimes, you do not have to feel inferior, rather be strong and fight back, make yourself capable to handle such situations. Above all learn; the more you learn, the more you achieve. As it is very precisely said:
Arise, awake and stop not till you goal is achieved.
Here, goal may be anything; it might be effective handling or learning.
When i say LEARN; i mean:
L - Lead
E - Effective
A - Alert
R - Realistic, ready, reasonable
N - Natty (smart)
Remember, being effective, alert, realistic and natty not only helps and enables you to act pragmatically, but, it also helps you in learning.
So, fear not my dear, rather strike hard and effectively. May this article bring lots of positive personality changes in you transforming your sole into a blend of intellect, boldness and bring out the natty features of yours whenever a hard task arises.
Last but not the least: "Believe in you".
Being positive does not indicate that we aren't able to handle a situation which is of abstruse nature. Being positive means, seeing the opportunity, seeing the best option that is available in any situation
.
Generally people criticize themselves, time and other previous situations whenever, they are caught up in a problem, jinx etc.
Basically, abecedarians who are undergoing personality development through self interest or by means of their parents, pretty well fall into such traps of criticizing themselves for what has happened. But, let me tell you, if you have chosen to be strong, then nothing can make you weak, if you have chosen to be weak, nothing can make you strong. The transformation from weak to strong and vice versa is very much dependent upon your self esteem " The way you feel about yourself", will and of course positive attitude.
People are bound to make mistakes; and they should, in fact to make your brains work. Yes, when you commit mistakes or things go wrong, as they may sometimes, you do not have to feel inferior, rather be strong and fight back, make yourself capable to handle such situations. Above all learn; the more you learn, the more you achieve. As it is very precisely said:
Arise, awake and stop not till you goal is achieved.
Here, goal may be anything; it might be effective handling or learning.
When i say LEARN; i mean:
L - Lead
E - Effective
A - Alert
R - Realistic, ready, reasonable
N - Natty (smart)
Remember, being effective, alert, realistic and natty not only helps and enables you to act pragmatically, but, it also helps you in learning.
So, fear not my dear, rather strike hard and effectively. May this article bring lots of positive personality changes in you transforming your sole into a blend of intellect, boldness and bring out the natty features of yours whenever a hard task arises.
Last but not the least: "Believe in you".
DESERVE BEFORE YOU DESIRE
An interesting article by Dr.Gopalkrisnan, Chairman, Tata Sons on JOB HOPPING.
Food for thought definitely for those looking for a change or those who change jobs very frequently. Why are so many people leaving one job for another? Is it passe now to work with just one company for a sufficiently long period?
Whenever I ask this question to people who leave a company, the answers I get are: "Oh, I am getting a 200% hike in salary"; "Well, I am jumping three levels in my designation" ; "Well, they are going to send me abroad in six months". Then, I look around at all the people who are considered successful today and who have reached the top - be it a media agency, an advertising agency or a company. I find that most of these people are the ones who have stuck to the company, ground their heels and worked their way to the top. And, as I look around for people who changed their jobs constantly, I find they have stagnated at some level, in obscurity!
In this absolutely ruthless, dynamic and competitive environment, there are still no short-cuts to success or to making money. The only thing that continues to pay, as earlier, is loyalty and hard work. Yes, it pays! Sometimes, immediately, sometimes after a lot of time. But, it does pay. Does this mean that one should stick to an organization and wait for that golden moment? Of course not. After a long stint, there always comes a time for moving in most organizations, but it is important to move for the right reasons, rather than superficial ones, like money, designation or an overseas trip.
Remember, no company recruits for charity. More often than not, when you are offered an unseemly hike in salary or designation that is disproportionate to what that company offers it current employees, there is always an unseen bait attached.
The result? You will, in the long-term, have reached exactly the same levels or maybe lower levels than what you would have in your current company.
A lot of people leave an organization because they are "unhappy". What is this so-called-unhappine ss? I have been working for donkey's years and there has never been a day when I am not unhappy about something in my work environment - boss, rude colleague, fussy clients etc.
Unhappiness in a workplace, to a large extent, is transient. If you look hard enough, there is always something to be unhappy about. But, more importantly, do I come to work to be "happy" in the truest sense? If I think hard, the answer is "No". Happiness is something you find with family, friends, may be a close circle of colleagues who have become friends.
What you come to work for is to earn, build a reputation, satisfy your ambitions, be appreciated for your work ethics, face challenges and get the job done.
So, the next time you are tempted to move, ask yourself why are you moving and what are you moving into? Some questions are:
* Am I ready and capable of handling the new responsibility? If yes, what could be the possible reasons my current company has not offered me the same responsibility?
* Who are the people who currently handle this responsibility in the current and new company? Am I as good as the best among them?
* As the new job offer has a different profile, why have I not given the current company the option to offer me this profile?
* Why is the new company offering me the job? Do they want me for my skills, or is there an ulterior motive?
An honest answer to these will eventually decide where you go in your career - to the top of the pile in the long term (at the cost of short-term blips) or to become another average employee who gets lost with time in the wilderness?
Food for thought definitely for those looking for a change or those who change jobs very frequently. Why are so many people leaving one job for another? Is it passe now to work with just one company for a sufficiently long period?
Whenever I ask this question to people who leave a company, the answers I get are: "Oh, I am getting a 200% hike in salary"; "Well, I am jumping three levels in my designation" ; "Well, they are going to send me abroad in six months". Then, I look around at all the people who are considered successful today and who have reached the top - be it a media agency, an advertising agency or a company. I find that most of these people are the ones who have stuck to the company, ground their heels and worked their way to the top. And, as I look around for people who changed their jobs constantly, I find they have stagnated at some level, in obscurity!
In this absolutely ruthless, dynamic and competitive environment, there are still no short-cuts to success or to making money. The only thing that continues to pay, as earlier, is loyalty and hard work. Yes, it pays! Sometimes, immediately, sometimes after a lot of time. But, it does pay. Does this mean that one should stick to an organization and wait for that golden moment? Of course not. After a long stint, there always comes a time for moving in most organizations, but it is important to move for the right reasons, rather than superficial ones, like money, designation or an overseas trip.
Remember, no company recruits for charity. More often than not, when you are offered an unseemly hike in salary or designation that is disproportionate to what that company offers it current employees, there is always an unseen bait attached.
The result? You will, in the long-term, have reached exactly the same levels or maybe lower levels than what you would have in your current company.
A lot of people leave an organization because they are "unhappy". What is this so-called-unhappine ss? I have been working for donkey's years and there has never been a day when I am not unhappy about something in my work environment - boss, rude colleague, fussy clients etc.
Unhappiness in a workplace, to a large extent, is transient. If you look hard enough, there is always something to be unhappy about. But, more importantly, do I come to work to be "happy" in the truest sense? If I think hard, the answer is "No". Happiness is something you find with family, friends, may be a close circle of colleagues who have become friends.
What you come to work for is to earn, build a reputation, satisfy your ambitions, be appreciated for your work ethics, face challenges and get the job done.
So, the next time you are tempted to move, ask yourself why are you moving and what are you moving into? Some questions are:
* Am I ready and capable of handling the new responsibility? If yes, what could be the possible reasons my current company has not offered me the same responsibility?
* Who are the people who currently handle this responsibility in the current and new company? Am I as good as the best among them?
* As the new job offer has a different profile, why have I not given the current company the option to offer me this profile?
* Why is the new company offering me the job? Do they want me for my skills, or is there an ulterior motive?
An honest answer to these will eventually decide where you go in your career - to the top of the pile in the long term (at the cost of short-term blips) or to become another average employee who gets lost with time in the wilderness?
Yesterday the person who has been hindering your growth in this company passed away
One day all the employees of an organization reached their office and they saw a big notice on the door on which it was written:
"Yesterday the person who has been hindering your growth in this company passed away. We invite you to join the funeral in the room that has been prepared in the gym".
In the beginning, they all got sad for the death of one of their colleagues, but after a while they started getting curious to know who
was that man who hindered the growth of his colleagues and the company itself.
The excitement in the gym was such that security agents were ordered to control the crowd within the room. The more people reached the coffin, the more the excitement heated up.
Everyone thought: "Who is this guy who was hindering my progress? Well, at least he died!"
One by one, the thrilled employees got closer to the coffin, and when they looked inside it, they suddenly became speechless. They stood nearby the coffin, shocked and in silence, as if someone had touched the deepest part of their soul.
There was a mirror inside the coffin: everyone who looked inside it could see himself. There was also a sign next to the mirror that said:
"There is only one person who is capable to set limits to your growth: it is YOU. You are the only person who can revolutionize your life. You are the only person who can influence your happiness, your realization and your success. You are the only person who can help yourself".
Examine yourself. Watch yourself. Do not be afraid of difficulties, impossibilities and losses. Be a winner; build yourself and your
reality. The world is like a mirror: it gives back to anyone the reflection of the thoughts in which one has strongly believed.
Your life does not change when your boss changes, when your friends change, when your parents change, when your partner changes or when your company changes. Your life changes only when YOU change, when you go beyond your limiting beliefs and when you realize that you are the only one responsible for your life.
"Yesterday the person who has been hindering your growth in this company passed away. We invite you to join the funeral in the room that has been prepared in the gym".
In the beginning, they all got sad for the death of one of their colleagues, but after a while they started getting curious to know who
was that man who hindered the growth of his colleagues and the company itself.
The excitement in the gym was such that security agents were ordered to control the crowd within the room. The more people reached the coffin, the more the excitement heated up.
Everyone thought: "Who is this guy who was hindering my progress? Well, at least he died!"
One by one, the thrilled employees got closer to the coffin, and when they looked inside it, they suddenly became speechless. They stood nearby the coffin, shocked and in silence, as if someone had touched the deepest part of their soul.
There was a mirror inside the coffin: everyone who looked inside it could see himself. There was also a sign next to the mirror that said:
"There is only one person who is capable to set limits to your growth: it is YOU. You are the only person who can revolutionize your life. You are the only person who can influence your happiness, your realization and your success. You are the only person who can help yourself".
Examine yourself. Watch yourself. Do not be afraid of difficulties, impossibilities and losses. Be a winner; build yourself and your
reality. The world is like a mirror: it gives back to anyone the reflection of the thoughts in which one has strongly believed.
Your life does not change when your boss changes, when your friends change, when your parents change, when your partner changes or when your company changes. Your life changes only when YOU change, when you go beyond your limiting beliefs and when you realize that you are the only one responsible for your life.
Mail sent by Narayan Murthy to all Infosys staff
Mail sent by Narayan Murthy to all Infosys staff:
It's half past 8 in the office but the lights are still on...
PCs still running, coffee machines still buzzing...
And who's at work? Most of them ??? Take a closer look...
All or most specimens are ??
Something male species of the human race...
Look closer... again all or most of them are bachelors...
And why are they sitting late? Working hard? No way!!!
Any guesses???
Let's ask one of them...
Here's what he says... 'What's there 2 do after going home...Here we get to surf, AC, phone, food, coffee that is why I am working late...Importantly no bossssssss!!!!!!!!!!!'
This is the scene in most research centers and software companies and other off-shore offices.
Bachelors 'Time-passing' during late hours in the office just bcoz they say they've nothing else to do...
Now what r the consequences...
'Working' (for the record only) late hours soon becomes part of the institute or company culture.
With bosses more than eager to provide support to those 'working' late in the form of taxi vouchers, food vouchers and of course good feedback, (oh, he's a hard worker... goes home only to change..!!).
They aren't helping things too...
To hell with bosses who don't understand the difference between 'sitting' late and 'working' late!!!
Very soon, the boss start expecting all employees to put in extra working hours.
So, My dear Bachelors let me tell you, life changes when u get married and start having a family... office is no longer a priority, family is... and
That's when the problem starts... b'coz u start having commitments at home too.
For your boss, the earlier 'hardworking' guy suddenly seems to become a 'early leaver' even if u leave an hour after regular time... after doing the same amount of work.
People leaving on time after doing their tasks for the day are labelled as work-shirkers...
Girls who thankfully always (its changing nowadays... though) leave on time are labelled as 'not up to it'. All the while, the bachelors pat their own backs and carry on 'working' not realizing that they r spoiling the work culture at their own place and never realize that they would have to regret at one point of time.
So what's the moral of the story??
* Very clear, LEAVE ON TIME!!!
* Never put in extra time ' unless really needed '
* Don't stay back unnecessarily and spoil your company work culture which will in turn cause inconvenience to you and your colleagues.
There are hundred other things to do in the evening..
Learn music...
Learn a foreign language...
Try a sport... TT, cricket.........
Importantly,get a girl friend or boy friend, take him/her around town...
* And for heaven's sake, net cafe rates have dropped to an all-time low (plus, no fire-walls) and try cooking for a change.
Take a tip from the Smirnoff ad: *'Life's calling, where are you??'*
Please pass on this message to all those colleagues and please do it before leaving time, don't stay back till midnight to forward this!!!
IT'S A TYPICAL INDIAN MENTALITY THAT WORKING FOR LONG HOURS MEANS VERY HARD WORKING & 100% COMMITMENT ETC.
PEOPLE WHO REGULARLY SIT LATE IN THE OFFICE DON'T KNOW TO MANAGE THEIR TIME. SIMPLE !
Regards,
NARAYAN MURTHY.
It's half past 8 in the office but the lights are still on...
PCs still running, coffee machines still buzzing...
And who's at work? Most of them ??? Take a closer look...
All or most specimens are ??
Something male species of the human race...
Look closer... again all or most of them are bachelors...
And why are they sitting late? Working hard? No way!!!
Any guesses???
Let's ask one of them...
Here's what he says... 'What's there 2 do after going home...Here we get to surf, AC, phone, food, coffee that is why I am working late...Importantly no bossssssss!!!!!!!!!!!'
This is the scene in most research centers and software companies and other off-shore offices.
Bachelors 'Time-passing' during late hours in the office just bcoz they say they've nothing else to do...
Now what r the consequences...
'Working' (for the record only) late hours soon becomes part of the institute or company culture.
With bosses more than eager to provide support to those 'working' late in the form of taxi vouchers, food vouchers and of course good feedback, (oh, he's a hard worker... goes home only to change..!!).
They aren't helping things too...
To hell with bosses who don't understand the difference between 'sitting' late and 'working' late!!!
Very soon, the boss start expecting all employees to put in extra working hours.
So, My dear Bachelors let me tell you, life changes when u get married and start having a family... office is no longer a priority, family is... and
That's when the problem starts... b'coz u start having commitments at home too.
For your boss, the earlier 'hardworking' guy suddenly seems to become a 'early leaver' even if u leave an hour after regular time... after doing the same amount of work.
People leaving on time after doing their tasks for the day are labelled as work-shirkers...
Girls who thankfully always (its changing nowadays... though) leave on time are labelled as 'not up to it'. All the while, the bachelors pat their own backs and carry on 'working' not realizing that they r spoiling the work culture at their own place and never realize that they would have to regret at one point of time.
So what's the moral of the story??
* Very clear, LEAVE ON TIME!!!
* Never put in extra time ' unless really needed '
* Don't stay back unnecessarily and spoil your company work culture which will in turn cause inconvenience to you and your colleagues.
There are hundred other things to do in the evening..
Learn music...
Learn a foreign language...
Try a sport... TT, cricket.........
Importantly,get a girl friend or boy friend, take him/her around town...
* And for heaven's sake, net cafe rates have dropped to an all-time low (plus, no fire-walls) and try cooking for a change.
Take a tip from the Smirnoff ad: *'Life's calling, where are you??'*
Please pass on this message to all those colleagues and please do it before leaving time, don't stay back till midnight to forward this!!!
IT'S A TYPICAL INDIAN MENTALITY THAT WORKING FOR LONG HOURS MEANS VERY HARD WORKING & 100% COMMITMENT ETC.
PEOPLE WHO REGULARLY SIT LATE IN THE OFFICE DON'T KNOW TO MANAGE THEIR TIME. SIMPLE !
Regards,
NARAYAN MURTHY.
Top Ten Things About Creating A Winning Culture
Top Ten Things About Creating A Winning Culture
Creating A Winning Culture begins with your behaviours, attitudes and actions. There are lots of things which you can do to make the difference between a great and a dismal culture. By Creating A Winning Culture, it gives your business an extra dimension - like it's one big being, rather than loads of individuals working together.
When you've experienced it, you know.
The best at Creating A Winning Culture...
1. Behave Equitably
They treat others in a way they would wish to be treated themselves and encourage that in their business for all.
2. Are Honest and Trustworthy
Through a deep understanding of what is truly important, they realise that they must be open, honest and keep promises.
3. Care About Their People
Truly caring and supportive, these people understand that they are dealing with real human beings who have feelings, passions, emotions and sensitivities. And they make sure they treat them with respect.
4. Use Coaching and Feedback
They generate a wonderful learning organisation which fosters growth and challenge, yet also recognises that some people just want to do well and enjoy the roles they have, doing a great job.
5. Recognise Success
The best at Creating A Winning Culture seek to acknowledge good performance and recognise it in ways that will give value to the individual. They celebrate a job well done and reward appropriately.
6. Communicate Well
The ultimate listeners, those who enable the best cultures are truly interested in what others have to say. What is important to their people is appreciated. Information is openly shared and their people can contribute fully and comfortably.
7. Delegate Well
In the best business cultures, people do what they are best at. Those Creating A Winning Culture let go of the things they don't need to do and use delegation as a development tool. Bringing new skills and successes to others - and enabling themselves to focus on growth and future.
8. Build Relationships
Making the best of their interactions of others is a talent. Great business cultures are personified by the nature of the way people interrelate, making for a synergistic explosion of shared ideas and integration.
9. Appreciate Differences
Everyone is part of a great team and business. There are many individuals who contribute their particular and unique skills and abilities into the pot of success. The exponents who are great at Creating A Winning Culture appreciate this variety.
10. Have Fun
And the thing easiest to notice about this sort of business? They are all at one, completely trusting each other and without 'side'. That frees them to have fun a lot - and you can see it and feel it wherever you are in the business.
"It's the intangibles that are the hardest things for a competitor to imitate. You can get an airplane. You can get ticket-counter space; you can get baggage conveyors. But it is our esprit de corps - the culture - the spirit - that is truly our most valuable competitive asset."
Herb Kelleher, Founder, South West Airlines
"Everyone needs to know and feel he is needed.
Everyone wants to be treated as an individual."
Jan Carlzon, President, Scandinavian Airline System
Creating A Winning Culture begins with your behaviours, attitudes and actions. There are lots of things which you can do to make the difference between a great and a dismal culture. By Creating A Winning Culture, it gives your business an extra dimension - like it's one big being, rather than loads of individuals working together.
When you've experienced it, you know.
The best at Creating A Winning Culture...
1. Behave Equitably
They treat others in a way they would wish to be treated themselves and encourage that in their business for all.
2. Are Honest and Trustworthy
Through a deep understanding of what is truly important, they realise that they must be open, honest and keep promises.
3. Care About Their People
Truly caring and supportive, these people understand that they are dealing with real human beings who have feelings, passions, emotions and sensitivities. And they make sure they treat them with respect.
4. Use Coaching and Feedback
They generate a wonderful learning organisation which fosters growth and challenge, yet also recognises that some people just want to do well and enjoy the roles they have, doing a great job.
5. Recognise Success
The best at Creating A Winning Culture seek to acknowledge good performance and recognise it in ways that will give value to the individual. They celebrate a job well done and reward appropriately.
6. Communicate Well
The ultimate listeners, those who enable the best cultures are truly interested in what others have to say. What is important to their people is appreciated. Information is openly shared and their people can contribute fully and comfortably.
7. Delegate Well
In the best business cultures, people do what they are best at. Those Creating A Winning Culture let go of the things they don't need to do and use delegation as a development tool. Bringing new skills and successes to others - and enabling themselves to focus on growth and future.
8. Build Relationships
Making the best of their interactions of others is a talent. Great business cultures are personified by the nature of the way people interrelate, making for a synergistic explosion of shared ideas and integration.
9. Appreciate Differences
Everyone is part of a great team and business. There are many individuals who contribute their particular and unique skills and abilities into the pot of success. The exponents who are great at Creating A Winning Culture appreciate this variety.
10. Have Fun
And the thing easiest to notice about this sort of business? They are all at one, completely trusting each other and without 'side'. That frees them to have fun a lot - and you can see it and feel it wherever you are in the business.
"It's the intangibles that are the hardest things for a competitor to imitate. You can get an airplane. You can get ticket-counter space; you can get baggage conveyors. But it is our esprit de corps - the culture - the spirit - that is truly our most valuable competitive asset."
Herb Kelleher, Founder, South West Airlines
"Everyone needs to know and feel he is needed.
Everyone wants to be treated as an individual."
Jan Carlzon, President, Scandinavian Airline System
Words of wisdom from Azim Premji
This is a letter from Azim Premji to all employees at Wipro.
Dear Wiproite,
My own successes and setbacks along the way have taught me some lessons. I
wish to share them with you and hope you will find them useful.
Lesson #1: Be careful to ask what you want. You may get it.
What this means is that do not ask too little either of yourself or the
others around you. What you ask is what you get. When I look back at the
time when I joined Wipro, I was 21. If you ask me whether I thought that
Wipro would grow so by someday, the honest answer is that I did not. But
neither did I think it would not. We constantly stretched ourselves to
higher and higher targets. Sometimes, it seemed possible, sometimes fanciful
and sometimes plain insane. But we never stopped raising limits. And we got
a lot more than what we bargained for.
Lesson # 2: Respond, don't react
Always be aware of your emotions and learn to manage them. There is a huge
difference between people who react impulsively and those who can disengage
themselves and then respond at will. By choosing to respond differently, we
can prevent another person from controlling our behaviour. I remember a
small story that illustrates this well. There was once a newspaper vendor
who had a rude Customer. Every morning, the Customer would walk by, refuse
to return the greeting, grab the paper off the shelf and throw the money at
the vendor. The vendor would pick up the money, smile politely and say,
"Thank you, Sir." One day, the vendor's assistant asked him, "Why are you
always so polite with him when he is so rude to you? Why don't you throw the
newspaper at him when he comes back tomorrow?" The vendor smiled and
replied, "He can't help being rude and I can't help being polite. Why should
I let his rude behaviour dictate mine?
Lesson # 3: Intuitions are important for making decisions
It is important to realize that our intuition is a very important part of
decision making. Many things are recorded by our subconscious. Use both
sides of the brain. Even that is not enough. Some decisions need the use of
the heart as well. When you use your mind and heart together, you may get a
completely new and creative answer
.
Lesson # 4: Learn to work in teams
The challenges ahead are so complex that no individual will be able to face
them alone. While most of our education is focused in individual strength,
teaming with others is equally important. You cannot fire a missile from a
canoe. Unless you build a strong network of people with complimentary
skills, you will be restricted by your own limitations. Globalisation has
brought people of different origins, different upbringing and different
cultures together. Ability to become an integral part of a cross-cultural
team will be a must for your success.
Lesson #5: Never lose your zest and curiosity
All the available knowledge in the world is accelerating at a phenomenal
rate. The whole world's codified knowledge base (all documented information
in library books and electronic files) doubled every 30 years in the early
20th century. By the 1970s, the world's knowledge base doubled every seven
years. Information researchers predict that by the year 2010, the world's
codified knowledge will double every 11 hours. Remaining on top of what you
need to know will become one of the greatest challenges for you. The natural
zest and curiosity for learning is one of the greatest drivers for keeping
updated on knowledge. A child's curiosity is insatiable because every new
object is a thing of wonder and mystery. The same zest is needed to keep
learning new things. I personally spend at least 10 hours every week on
reading. If I do not do that, I will find myself quickly outdated.
Lesson # 6: Put yourself first
This does not mean being selfish. Nor does it mean that you must become so
full of yourself that that you become vain or arrogant. It means developing
your self confidence. It means, developing an inner faith in yourself that
is not shaken by external events. It requires perseverance. It shows up in
the ability to rebound from a setback with double enthusiasm and energy. I
came across a recent Harvard Business review which describes this very
effectively :
"No one can truly define success and failure for us- only we can define that
for ourselves. No one can take away our dignity unless we surrender it. No
one can take away our hope and pride unless we relinquish them. No one can
steal our creativity, imagination and skills unless we stop thinking. No one
can stop us from rebounding unless we give up."
And there is no way we can take care of others, unless we take care of
ourselves.
Lesson # 7: Have a broader social vision
While there is every reason to be excited about the future, we must not
forget that we will face many challenges as well. By 2015, we will have 829
million strong workforce. That will make India home to 18% of global
working-age population. The key challenge is to transform that into a
globally competitive work-force. This will not be an easy task. Despite all
the rapid economic expansion seen in recent years, job growth in India still
trails the rise in working-age population. It is important that gains are
spread across this spectrum, so that the divide between the employed and the
under-employed, is minimised. Education is a crucial enabler that can make
this growth as equitable as possible.
Lesson # 8: Play to win
Playing to win is not the same as playing dirty. It is not about winning all
the time or winning at any cost. Playing to win is having the intensity to
stretch to the maximum and bringing our best foot forward. Winning means
focusing on the game. The score board tells you where you are going, but
don't concentrate too much on it. If you can focus on the ball, the scores
will move by themselves. I recently came across this story that I thought I
would share with you
A group of alumni, highly established in their careers, got together to
visit their old university professor. Conversation soon turned into
complaints about stress in work and life. Offering his guests coffee, the
professor went into the kitchen. He returned with a large pot of coffee and
an assortment of cups: porcelain, plastic, glass, crystal- some plain
looking, some expensive, some exquisite - and asked them to help themselves
to coffee. When all the students had a cup of coffee in hand, the professor
said: "If you noticed, all the nice looking expensive cups were taken up,
leaving behind the plain and cheap ones. While it is normal for you to want
only the best for yourselves, you were more concerned about comparing your
cups but what you really wanted was coffee. Yet you spent all your time
eyeing each other's cups. Now if life is coffee, then the jobs, money and
position in society are the cups. They are just tools to contain Life, but
cannot really change the quality of Life. Sometimes, by over concentrating
on the cup, we fail to enjoy the coffee."
I wish you all every success in your career and your life.
Azim Premji
Dear Wiproite,
My own successes and setbacks along the way have taught me some lessons. I
wish to share them with you and hope you will find them useful.
Lesson #1: Be careful to ask what you want. You may get it.
What this means is that do not ask too little either of yourself or the
others around you. What you ask is what you get. When I look back at the
time when I joined Wipro, I was 21. If you ask me whether I thought that
Wipro would grow so by someday, the honest answer is that I did not. But
neither did I think it would not. We constantly stretched ourselves to
higher and higher targets. Sometimes, it seemed possible, sometimes fanciful
and sometimes plain insane. But we never stopped raising limits. And we got
a lot more than what we bargained for.
Lesson # 2: Respond, don't react
Always be aware of your emotions and learn to manage them. There is a huge
difference between people who react impulsively and those who can disengage
themselves and then respond at will. By choosing to respond differently, we
can prevent another person from controlling our behaviour. I remember a
small story that illustrates this well. There was once a newspaper vendor
who had a rude Customer. Every morning, the Customer would walk by, refuse
to return the greeting, grab the paper off the shelf and throw the money at
the vendor. The vendor would pick up the money, smile politely and say,
"Thank you, Sir." One day, the vendor's assistant asked him, "Why are you
always so polite with him when he is so rude to you? Why don't you throw the
newspaper at him when he comes back tomorrow?" The vendor smiled and
replied, "He can't help being rude and I can't help being polite. Why should
I let his rude behaviour dictate mine?
Lesson # 3: Intuitions are important for making decisions
It is important to realize that our intuition is a very important part of
decision making. Many things are recorded by our subconscious. Use both
sides of the brain. Even that is not enough. Some decisions need the use of
the heart as well. When you use your mind and heart together, you may get a
completely new and creative answer
.
Lesson # 4: Learn to work in teams
The challenges ahead are so complex that no individual will be able to face
them alone. While most of our education is focused in individual strength,
teaming with others is equally important. You cannot fire a missile from a
canoe. Unless you build a strong network of people with complimentary
skills, you will be restricted by your own limitations. Globalisation has
brought people of different origins, different upbringing and different
cultures together. Ability to become an integral part of a cross-cultural
team will be a must for your success.
Lesson #5: Never lose your zest and curiosity
All the available knowledge in the world is accelerating at a phenomenal
rate. The whole world's codified knowledge base (all documented information
in library books and electronic files) doubled every 30 years in the early
20th century. By the 1970s, the world's knowledge base doubled every seven
years. Information researchers predict that by the year 2010, the world's
codified knowledge will double every 11 hours. Remaining on top of what you
need to know will become one of the greatest challenges for you. The natural
zest and curiosity for learning is one of the greatest drivers for keeping
updated on knowledge. A child's curiosity is insatiable because every new
object is a thing of wonder and mystery. The same zest is needed to keep
learning new things. I personally spend at least 10 hours every week on
reading. If I do not do that, I will find myself quickly outdated.
Lesson # 6: Put yourself first
This does not mean being selfish. Nor does it mean that you must become so
full of yourself that that you become vain or arrogant. It means developing
your self confidence. It means, developing an inner faith in yourself that
is not shaken by external events. It requires perseverance. It shows up in
the ability to rebound from a setback with double enthusiasm and energy. I
came across a recent Harvard Business review which describes this very
effectively :
"No one can truly define success and failure for us- only we can define that
for ourselves. No one can take away our dignity unless we surrender it. No
one can take away our hope and pride unless we relinquish them. No one can
steal our creativity, imagination and skills unless we stop thinking. No one
can stop us from rebounding unless we give up."
And there is no way we can take care of others, unless we take care of
ourselves.
Lesson # 7: Have a broader social vision
While there is every reason to be excited about the future, we must not
forget that we will face many challenges as well. By 2015, we will have 829
million strong workforce. That will make India home to 18% of global
working-age population. The key challenge is to transform that into a
globally competitive work-force. This will not be an easy task. Despite all
the rapid economic expansion seen in recent years, job growth in India still
trails the rise in working-age population. It is important that gains are
spread across this spectrum, so that the divide between the employed and the
under-employed, is minimised. Education is a crucial enabler that can make
this growth as equitable as possible.
Lesson # 8: Play to win
Playing to win is not the same as playing dirty. It is not about winning all
the time or winning at any cost. Playing to win is having the intensity to
stretch to the maximum and bringing our best foot forward. Winning means
focusing on the game. The score board tells you where you are going, but
don't concentrate too much on it. If you can focus on the ball, the scores
will move by themselves. I recently came across this story that I thought I
would share with you
A group of alumni, highly established in their careers, got together to
visit their old university professor. Conversation soon turned into
complaints about stress in work and life. Offering his guests coffee, the
professor went into the kitchen. He returned with a large pot of coffee and
an assortment of cups: porcelain, plastic, glass, crystal- some plain
looking, some expensive, some exquisite - and asked them to help themselves
to coffee. When all the students had a cup of coffee in hand, the professor
said: "If you noticed, all the nice looking expensive cups were taken up,
leaving behind the plain and cheap ones. While it is normal for you to want
only the best for yourselves, you were more concerned about comparing your
cups but what you really wanted was coffee. Yet you spent all your time
eyeing each other's cups. Now if life is coffee, then the jobs, money and
position in society are the cups. They are just tools to contain Life, but
cannot really change the quality of Life. Sometimes, by over concentrating
on the cup, we fail to enjoy the coffee."
I wish you all every success in your career and your life.
Azim Premji
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पण्या (Atom)